4 juli 2013, donderdag

Donderdag, 4 juli 2013.
Het blijft altijd spannend. Om zaken die zich in de toekomst afspelen naar een dan als vandaag te halen. De komkommertijd kan altijd weer een rol gaan spelen, de vraag omtrent de toestand in de wereld berusten op een misverstand, de herhaling van voorafgaande zaken bepalend voor het hier en nu en de afstand, gevolgd door het behoud aan distantie, de nabijheid ten gronde richten. Dat zal in deze tijd niet zo van belang zijn gezien de nieuwe zakelijkheid die zich op alle fronten manifesteert. De flexibele werkplek die veronderstelt dat eenieder zijn of haar eigen plan trekt, de verantwoordelijkheid waarop een beroep wordt gedaan, dan wel de orde en regelmaat die een geduchte rol in dit geheel kan spelen. Let wel kan. Want het is nu eenmaal niet eenieder gegeven om met deze last die op de schouders wordt gelegd, verantwoord om te gaan. Waar de een zucht onder die verantwoordelijkheid, kan de ander daar wat losjes mee omgaan. Het vinden van een middenweg blijft daardoor een lastige. En juist door die middenweg:
‘ik ga op vakantie en neem mee mezelf, Ria, een Mitsubishi Outlander, een leeftijdsloze sleurhut…’