kees fier t fees t

‘We verhogen het een en verlagen het ander.’ Dat heeft verdomd veel weg van een vestzak broekzak theorie, waar hoogopgeleide economen zich over hebben gebogen. En de burger in deze wordt voorgehouden de moed erin te houden, opdat ’s lands welzijn daarmee gebaat is. Daarnaast kan sprake zijn van een ander fenomeen: laat je linkerhand niet weten wat je rechterhand doet en voor je het goed en wel beseft ben je een citroen die uitgeknepen wordt. Het is dan haast ‘vanzelfsprekend’ dat uit een onverwachte hoek een wind komt waaien. Terug van de kust is het dit keer een westenwind, dewelke zijn oorsprong vindt in het Hoefse deel van Egmond (am Meer, maar dit terzijde dit keer.) Onderdeel uitmakend van de Gemeente Bergen, een kunstenaarskolonie die vele kunstbroeders en kunstzusters onder haar of zijn gelederen schaart. En wanneer mijn bijzondere kunstbroeder Kees mij weer weet te verrassen, laat ik de voorgaande zinnen in een bepaalde context naar voren komen. In- dan wel deflatie en de vraag op welke wijze Kees tot dit bijzondere geschenk is gekomen. Mogelijk dat zijn ‘vuile wasdag’ blikken heeft geopend, die zonder blikopener voor eeuwig gesloten waren gebleven…

Neen, denk nu niet dat er een verbinding in mijn ultieme geest de geest heeft gegeven, maar meer aan de momenten dat mijn geest wederom het pad van dwalen is ingeslagen. Ik loop namelijk te denken dat de mogelijkheden die mij kortelings geleden zijn aangereikt, hier debet aan zijn. Ik bedoel te zeggen dat pixlr mij op een weg heeft gewezen waar picasa dan wel photoshop mij de oneindigheid van mogelijkheden heeft aangeboden. Ben dan ook razend benieuwd hoe dit avontuur uit zal geen pakken. Maar vooreerst terug naar Kees. Het bijzondere van deze man is dat zijn geest oneindig bezig is om allerlei gedachtenkronkels die zich onder zijn schedeldak manifesteren, hier letterlijk een invulling aan weten te ontlenen. En juist die invulling van zijn geheel, geeft mij weer de gelegenheid om op mijn manier hiermee aan de loop te gaan. Opdat de loop erin blijft…