mooie woorden en een dito beeld.

Mooie woorden en krankzinnige beelden. Of krankzinnige woorden en mooie beelden. Woorden dit keer zonder enige betekenis, in een bijzondere omlijsting. Voor zover woorden zich lenen om te dienen als omlijsting. Op voorhand betwijfel ik dit, mar dan nog maakt het juist de moeite van het doen de ontdekking van dat andere waard. Neem nu verloochenen. Logisch wanneer je denkt aan het gegeven dat de waarheid zich dan ergens schuil houdt, opdat de kenmerken van juist dit woord ervoor zorgen dat er een vorm van bedekking kan gaan plaats vinden. Of de woorden retrograde amnesie. Iets dat zich bij verschillende leden die werden uitgenodigd om het debacle van de Fyra heeft voorgedaan. Of een woord als desoxyribonucleinezuur, beter bekend als DNA, waarbij de A(cid) de zuur component behelst. Ik bedoel maar en wanneer het Latijn een mate van boventoon aangereikt krijgt, zal dat ongewtijfeld met mijn verleden van doen hebben. Wanneer de wereld aan vlijt ten onder gaat, zal het bekende sic transit gloria mundi daar een bepalende rol in hebben gespeeld. Neen, dan een woord als logenstraffen. Ook iets wat duidt op een bepaalde mate van uitspraken die ertoe doen. In welke hoedanigheid dan ook. En het gaat in de regel juist om die duiding. Nu weet ik niet of ik door dit zo naar voren te brengen de plank enigszins missla, het zij mij op voorhand vergeven, maar wanneer ik nalaat om iets te doen waar ik later spijt van zou kunnen krijgen, wil ik dit fenomeen juist voor zijn. Het valt dan ook in de regel niet mee om iedere dag opnieuw een wiel uit te vinden, laat staan de aarde in beweging te houden. En wanneer ik daar vandaag wederom in slaag, kan ik morgen terugblikken op een meer dan geslaagde dag. Woorden die op de verbeeldingskracht van een derde een beroep doen, woorden vergezeld van enig inhoud waardoor de betrekking in deze teniet wordt gedaan. Een reden te meer om juist de beelden wat meer kracht bij te zetten. Ik moet er niet aan denken om dit dit keer met woorden te doen…

Ben, als het meezit, de laatste dagen met met Dell in de weer. Als het goed is zal zaterdag in het teken staan van een andere installatie. Wordt de grote dank die ik dankzij Dell de wereld is ingegaan met de nodige egards uit gezwaaid. Want dat ik Jorgen nog steeds dankbaar ben voor het feit dat ik zolang met dit afgeschreven apparaat heb weten vol te houden, ook dat is meer dan een compliment waard. Hoewel er ook momenten zijn geweest waarop ik dacht… maar gelukkig hoef ik hier mijn broodwinning niet vanaf te laten hangen. Hooguit was het een pogen om een mogelijk geestdodend ongenoegen in vuur en vlam om te gaan zetten. Of ik daar ruimschoots in ben geslaagd, valt te betwijfelen. En om de zaak iedere dag opnieuw te gaan dienen, ook dat ik me ruimschoots gelukt. Dat veel kommer en kwel de revue is gepasseerd, ook dat dien ik te betwijfelen. Dat er sprake is geweest van wat stuiptrekkingen de afgelopen weken, ach de kniesoor in mij haalt bewust even de schouders op. Maar dat het een goede zaak is geweest, daar hoeft niemand aan te twijfelen. Neen, de twijfelaar ben ik gelukkig zelf (geweest). En dat het mij veel moeite heeft gekost…