'voorlopig SLOT accoord"!'

Het is eenvoudigweg jezelf de tijd te gunnen. Een gunstig uitgangspunt in die zin dat wanneer tijd een relatief gegeven is, je jezelf ook de tijd kunt gunnen om dingen te doen die een ander moment absoluut niet in de weg hoeven te staan. Een boodschap doen, een rondje bibliotheek, een blik te werpen op de wandelvierdaagse waarbij de paden niet worden geschuwd en de lanen vandaag buiten beeld dreigen te vallen. Dat de zon het dit keer even zo vrolijk af laat weten, doet het gemoed van de wandelaar geenszins vreemd aan. De moed wordt erin gehouden en de wandelpas geeft simpelweg het tempo aan. ’t Is zomer! De eerste dag van allerlei zomerse perikelen. De laatste dag waarschijnlijk ook dat ik mijn Dell tot leven weet te wekken. Waardoor een betrekkelijk einde in zicht komt. Wederom een afscheid, alleen een ander afscheid dan dat Afscheid deed bevroeden. Een voorlopig einde aan een langdurige samenwerking, waarbij geduld in de regel de laatste tijd een schone zaak aan het worden was. Waarbij lettertjes in de regel door woorden werden gevolgd waardoor zinnen ontstonden. Waarbij de vraag waar dit in de regel op sloeg, veelal niet beantwoord werd. Maar het geheel hield mij bezig, zorgde voor kleur in mijn leven en de regel die veelal ontstond in de regel niet de regel was die ik mij had voorgenomen. De uitdaging hoe te beginnen en de zinnen die ik onderweg ergens tegen kwam. De snelheid van het geheel dat regelmatig met een vertraging tot stand is gekomen. De ledigheid die bestreden werd en de kussens die werden opgeschud. Het wakkere knaapje dat waakte over mijn welzijn…

Het is dan ook met enige weemoed dat ik deze woorden schrijf. De voldoening is echter grotelijk! Begrotelijk soms, pijnlijk voor een deel en overtuigingen die er geenszins toe deden. Ik gunde me geregeld niet de tijd, liet me leiden door de omstandigheid. Maar ben wel in de gelegenheid geweest om ruim 2200 berichten de wijde wereld in te sturen! Maak mij op om kennis te maken met de snelheid van een ander apparaat. En met dat apparaat hoop ik wederom de nodige berichten aan het geheel toe te gaan voegen. Niet dat het ergens op slaat, edoch de ontdekking dat dit mij van de straat houd… Tot morgen maar weer. En wanneer dat nieuwe apparaat aangeeft een eigen koers in het geheel te gaan bepalen… neen mijn Delletje gaat nog niet weg. Gaat in de reserve. En wanneer ik nu de balans van dit geheel opmaak, kom ik toch tot de conclusie dat het mij veel genoegen heeft gegeven. Waarvoor dank! Al is het alleen maar aan ‘me eige!