Gedichtendag (reprise).

Contrast. Dit keer niet geheel aan de opdracht voldaan, maar dat mag de pret niet drukken. Stel je voor dat ik me enigszins aanpas. Een aangepaste versie van mezelf. Neen, ik houd het liever op iets eigengereids. Of tegendraads desnoods. Nu weet ik wel dat je conformeren kunt leren, maar in mijn leven heb ik daar geregeld moeite mee gehad. Althans, in mijn werkzame leven. In mijn persoonlijk leven had ik daar absoluut geen moeite mee, althans daar ga ik voor mijn gemak maar van uit. En uitgaande van dat gemak denk ik dat Ria het er niet altijd gemakkelijk door heeft gehad. Neem nu de discussies die wij geregeld voeren omtrent mijn verzameldrang. Waar het een het huis verlaat, komt aan de andere kant het een en ander binnen. Boeken bijvoorbeeld, of fotoboekjes desnoods. Boeken die, tot dusver, nog in cellofaan verpakt zijn. Waarbij ik in het verleden in een uitgepakt exemplaar een blik heb mogen werpen. En waarbij de ‘hep’ een belangrijke rol in blijkt te spelen. Het excuus dat het altijd wel op een bepaald moment van pas kan gaan komen, doet denken aan een mogelijk voorschot op een voorspelbare toekomst. En met die toekomst dreig ik regelmatig aan de loop te gaan. Gelijk ik in mijn rijk verleden regelmatig vertoef bij die momenten waarop juist dat ene boek… Ben vandaag weer eens niet vooruit te branden. Geef me over aan een zalig nietsdoen, gestrekt op een matras. En laat de woorden die gesproken zijn aan mijn adres nog eens rustig passeren. Tenslotte is het juist vandaag GEDICHTENDAG. Dus sluit ik vandaag af met: Reizigers
We zwerven: / kruislings / wisselen / gedachten // verlaten / gang / een tunnel // het station; // ieder / even weg / maar even / weg // en terug / op weg // dezelfde // in / richting…
Daar dien je het vandaag mee te doen: ik geef het je te doen!