herhuisvesting

Stel ik bied JU een aantal tekens. Levenstekens desnoods. Of een teken van leven en stel nu ook dat Ju
daarmee aan de haal gaat.Een soort van verstoppertje gaat spelen en dan ontdekt dat een punt niet altijd voor een punt staat. Ontdekt dat JU daar een punt voor krijgt. En dan weer snel aan het optellen gaat…
Punten, komma’s aanhalingstekens, uitroeptekens en een lach 🙂 en een traan;-) een OOOo wat doet denken
aan de asindeling van een locomotief maar eigenslijk staat voor OOO wat een klein o-tje waarbij ik de
neiging heb om Ju in datzelfde oo-tje te nemen. Mijn fantasie die met mij in de buurt van de Spokeplas
aan de loop ging, terwijl ik moeizaam mijn weg vervolgde: een stripballon gevuld met :
`\~@##$%%^777&&&***()_-+=}]{{;:”‘| <>,”/\ maar dan voorzien van bommen en granaten,
Gods naam in ijdel gebruik en de vraag hoelang mijn huisarrest zich aan mij zou voordoen.
Want het heeft er veel van dat de tijd die wij in Noordwolde doorbrachten voor meer prikkels
zorgdroeg dan dat ik thuis de beschikking heb over alle prikkels en tot niet veel meer kom dan
wat hangen op dat seniorenbed, mij naar boven weet te slingeren alwaar de douche mij wacht.
Een blik werp op het echtelijk bed waaronder elektronica nodeloos stroom staat te gebruiken.
Hetgeen mij vanochtend deed besluiten om dan toch maar even aan Ria’s kant op bed te kruipen.
Met in mijn achterhoofd dat mogelijk een verbinding tot stand zou worden gebracht.
Het gemak van de elektronica en het gelijktijdig beef dat ik daardoor weer direct te peilen ben.
Alsof een elektronische boei mij aan het huis weet te kluisteren. En in zekere zin is dit ook zo.

Ook ik heb huisarrest. Ik kan wel proberen om een rondje te gaan rollateren maar ook dan steek
ik mijn nokia bij me. Op een plek ver bij Titje! vandaan. Want het ene circuit zou zomaar het
andere circuit kunnen gaan be”nvloeden. En dat wil ik mij en de mijnen zo lang mogelijk besparen.
Want indien dit zich dan zou voordoen brengt dit gelijktijdig weer een grote mate van onzekerheid mee.
Dus probeer ik mijn zinnen wat te verzetten. Een beetje rommelen met wat foto’s.
Proberen om een back/up voor elkaar te krijgen. En ook daar gaat nog wel eens het een dan wel het ander mis.
Niet ernstig, want de cd wordt er zomaar uitgefloept en doet dan niets meer, of ik kom tot mijn stomme
verwondering dat bepaalde foto’s in veelvoud onder een andere noemer zijn terug te vinden,
of is er een foto doorheengeslopen die ik wel kunstig maar ook weer ver onder de maat vind.
En toch maar weer bewaar. Omdat op een ander moment juist die illustratie veelbetekend zou kunnen zijn.
Of misschien alsnog de prullenbak zal gaan halen…

Morgen een rondje Starlet. Dan dien ik mezelf als het ware als ‘keep them rollin’ te gaan beschouwen.
Dient dan wel voor negenen plaats te vinden anders zou ik op vrijdag mogelijk opnieuw aan het rollen
kunnen gaan. En voor de rest”

Morgen zullen elders de eerste besprekingen gaan plaatsvinden van de vele teams in onderwijsland
die zich opmaken om volgende week weer aan het werk te gaan. ook dit jaar zal ik schitteren.
Door de omstandigheid. Door het karma wat mij getroffen heeft. En ik moet eerlijk zeggen dat
een jaar geleden de kaarten mij om de oren vlogen nu, een jaar later er slechts een kaart is geweest
die onze deurmat heeft mogen kussen. En ik, door dit gedwongen huisarrest en de daarbij gepaard
gaande omstandigheid niet in de gelegenheid ben geweest om een kaartje terug te sturen…
En ook dat is een zekere tekortkoming. Maar ook dat heeft voor een deel te maken met mijn huidige gesteldheid.
Geen excuus, dat geef ik toe, maar de verontschuldiging als zodanig is wel oprecht! En ook nu realiseer ik mij dat ik regelmatig in herhalingen verval. Ben ik alreeds op zo’n leeftijd aanbeland dat papegaaien mijn voorland wordt…”!
!”!
Op wat punt. en
komma, s na
volgt vaak een
uitroep
teken!
De vragen”
die dit oproept
niet meer dan
vraag” en
teken!

Genoegen voor vandaag komt achteraf.

Genoegen voor morgen moet nog blijken…

Ook zoveel beleefd vandaag” Zo ja, laat het mij weten!