bijna bij na

bijna alles voor
bijna iedereen
Bijna. Volop in de belangstelling al was het alleen maar door de reclame. Net als dat andere.
Geen beter gewicht dan evenwicht. Gisteren verkeerde ik wat uit het lood, was de lijn zoek
en probeerde ik, door met het woord even te gaan pielen, een zeker evenwicht voor elkaar te krijgen.
Ik realiseer me dat ik, toen de woorden aan dit apparaat werden toevertrouwd, geenszins een idee had
omtrent de woorden die Trudy mij deed toekomen.
Alsof die niet voldoende andere zaken aan haar hoofd heeft.
Bijna had ik voor vandaag besloten om een beurt over te slaan.
En dan komt er weer dat vermaledijde OCS voorbij. Ik las dit in een volgend boek waarbij ik eerlijk
moet toegeven dat lezen een heerlijke ontspanning is maar dat wanneer er sprake is van een zekere
beperking ook lezen beperkend kan worden. Daarnaast blijft het echter heel prettig om je te laten
verleiden mee te gaan in de fantasie van een ongekende ander.

Een boek over samenzweringen, complotten en figuren die, door zekere ervaringen door het leven
getekend zijn, neigen nogal eens naar vormen van paranoia waarbij de schrijver zich kan hullen
achter de stelregel dat er sprak is van en fictief beeld waarbij overeenkomsten met personen dan wel
werkelijkheden slechts berusten op diezelfde fantasie. Thomas Ross, een pseudoniem voor een zekere
meneer Hogendoorn, verstrengelt feiten met fictie en daardoor winnen zijn verhalen sterk
aan geloofwaardigheid. Want vaak weet de werkelijkheid het te winnen van de meest waanzinnige fantasie.
Dan ook ontstaat de omschrijving ‘netecht.’
Of, om aan duidelijkheid te winnen, net echt.

Want voor alles wordt veelal duidelijkheid zeer op prijs gesteld. Weten waar JU aan toe bent,
opdat zekere besluiten kunnen worden genomen, keuzes verantwoord worden gemaakt en mogelijke consequenties doorgesproken kunnen worden. Wee de onverlaat die dan het woord ‘stel’ in de mond neemt.
Grote kans dat die mond in datzelfde moment direct wordt gesnoerd. Een laag tape te verwerken
krijgt die iedere mogelijk haar bij een mogelijke poging om de tape te verwijderen in een pijnlijk
‘ontharsingsritueel’ weet om te zetten. De pijn die daarmee gepaard zou kunnen gaan het besluit
doen nemen om voorlopig iedere mogelijk opmerking slechts in gedachten te houden…
Ook dan zal het woord bijna een eigen leven kunnen gaan leiden.
Pijn lijden om op een ander moment de stilte te gaan belijden. Leidt het een toch weer naar dat andere.

Grappig zoals deze ongedachte bijdrage van vandaag eruit kan komen zien.
Grappig is ook het woord wat een collega uit Amsterdam regelmatig over de lippen liet komen.
Ik weet alleen op dit moment niet of zij dit woord nog regelmatig bezigt.
Ik hoop echter van wel. Want stel dat zij haar grappigheid in zou ruilen voor een woord als bijna.
Zou het bijna zo kunnen zijn dat stel en als dat dit tot dat zou kunnen leiden…

BIJNA BIJ NA

Ben ik dichter
als de verzen
die ik maak
niet dichter
bij het gevoel
te komen dat
steeds verder
van mij raakt.

Ben ik schrijver
als de woorden
die ik spreek
zich steeds in
stilte voordoen.

Ben ik mens
als de zinnen
die ik voel
zich steeds in
stilte herhalen.

Ben ik dichter
bij….

Dik schreef ooit dicht in mij.
Bond woorden in van zinnen die hem raakten.

Straks ben ik dichter bij.
Nu weet ik niet veel meer dan dat ik bijna…

Dicht er bij
Noem ik mij vrij.

Een wezenlijke waarde!