bi zonder tegen strijdig

Tegenstrijdig”
Tegengesteld”
Teleurgesteld”
Ongesteld”

Wat maakt het” Uit”
Wie maakt het” Aan”

Wie maakt wat aan”
Wie maakt wat uit”
Wat maakt wie aan”
Wat maakt wie uit”

Een eerste bericht: wie weet wat er nog meer gaat volgen”

Als ik zo de dag van vandaag aanschouw, de nacht die nakend is en de dagen die reeds tot het
verleden zijn gaan behoren, was het ook vandaag weer een dag met onverwachte momenten.
De inhaalrace die zich aan het begin van deze week manifesteerde weet van geen ophouden.
Plaat na prent, doorkijk in een ander moment en van alles wat anders kan worden gezien
als je leert kijken. Maar dat dien je wel te zien, gezien ook het feit dat ik dit keer zal proberen
om dat andere been voor te zetten. Of zo JU wilt JU op een ander been te zetten.
Want is het leven niet een vat vol tegenstrijdigheid!”
Of is het juist een kenmerk van mijn kijk dat ik meer het accent ben gaan leggen op de

tegenstrijdigheid”

Neem nu dat eerste prentje. De Grote Kerk in Alkmaar nam ook deel aan de open monumentendag.
En dat terwijl deze hele week feitelijk in het teken van die monumenten heeft gestaan.
Maandag allereerst met de stoomtrein. Hoorn dat werd bezocht door specifieke gasten.
Mensen die iets met elkaar te delen hebben…
Dinsdag sla ik stomweg over.
Want het is voorspelbaar dat ik weer een stukje van een fragment van een deel van
Parkhof vast wist te leggen. En dat, op zich, blijft een deel van de dagelijkse vulling bepalen.
Niet dat dit onoverkomelijk is, maar het moet mij van het hart dat ik op deze manier wel weer
van alles weet te combineren. Alsof ik niet alleen de dagen aaneen weet te rijgen maar het ook
niet over mijn hart kan verkrijgen om JU in de kou te laten staan. Juist door een ietwat aangepaste
vakantie en het feit dat een fotosafari tot vele honderden foto’s heeft weten te verleiden
wordt het behoorlijk lastig om een keuze te maken. Eigenlijk ook niet.
Daar getuigt, nogmaals de eerste foto van. Wat een hakken!
Je zult in een keitje blijven haken. En dan ook nog wat bloedverdunners dienen te slikken.
Het kan dan haast niet anders dat niet eens de moeite genomen hoeft te worden om deze dame
een pootje of liever gezegd een beentje te gaan lichten. En dan de man. In wit en stevig plat.
Bewogen om het stilstaand beeld nog wat beter naar voren te laten komen.
De levenden die over de graven van de doden wandelen.
En de kleuren die het geheel niet weten te verlevendigen. Een toevalstreffer. Van vandaag.

Neen dan gisteren. Zierikzee van alle plaatsen die wij mochten aandoen.
Een aandoenlijk plaatsje, hoewel Veere zeker mijn hart veroverd heeft.
Den Briel dan wel Brielle, Middelburg, Goes en Yerseke, Domburg en Zoutelande vechten
om de overige plaatsen.
En de mosselen die door ons alle eer werd aangedaan. Het kon niet op.
Gebakken en gekookt, met en zonder extra kruiden, een Kwekkeboom kroket en een
bolus die niet te versmaden was.
De tijd die zomaar een eigen plan wist te trekken en voor verwarring kan gaan zorgen.
In de bijdrage van vandaag. Want morgen zal het zondag zijn.
Dan zal de Christelijke Zeeuwse rust er zorg voor dragen dat de Biblebelt weer de
gedragen kleding en de gedragen woorden tot zich weet te nemen.
Want dat typeert een Zeeuwse Courant: een Christelijke bijdrage en ik liet de krant in het vak.
Niets mis met Gods woord vermits dit gedragen wordt. En de tijd”
De tijd valt niet juist te lezen. Half elf kan zomaar half twee gaan worden en als JU niet oplet…