halverwege

Tussen hier en daar, tussen ginds en ginder en daar dan weer ergens tussen halverwege, staan hier alvast wat lettertjes en komen er straks nog plaatjes bij. Tenminste, dat hoop ik. Zonder hoop geen vrees en zon der zon slechts grijzen…

Het is me het dagje wel. Of liever gezegd, het was me het dagje wel! Het was niet alleen mijn dagje, maar met mij waren er meerderen die er hun dagje van maakten. Je moet dan ook enigszins behept zijn. Met een passie in zekere zin. Hoewel ik die zekere zin ook direct weer betwijfel. Want wat is nu een passie” Een uit de hand gelopen liefhebberij, waarbij hartstocht een grote rol speelt! Een obsessie, waar je je hele ziel en zaligheid in stort” Een blinde vlek die zich, vergelijkbaar met het Droste effect, tot in de oneindigheid afspeelt” Of is passie toch een vorm van lijden” Hartstochtelijk lijden misschien” Of heeft het te maken met de vos” Als de vos de passie preekt, zijn het niet alleen kippen waar de boer op dient te letten. Voor hetzelfde geld zou het een duivenmelker kunnen treffen. Nu laat een duif zich niet direct ringeloren, maar stel dat daar de hartstocht naar uitgaat. Dan ken ik uit mijn oudheid iemand die niet alleen hartstochtelijk duiven molk, maar er ook geen moeite mee had zijn duiven op de barbecue als kluifjes aan anderen te offreren. Niet eerder echter dan nadat hij zijn duifjes met een elegante draai de nek had omgedraaid. Ze uiteindelijk het land verlieten in de ruimte van een poepton. Strandhuisjes in Egmond Noord onder de noemer ‘De Golfbreker.’
 

Nog steeds geen idee waar dit gebazel toe leidt” Terecht! Maar wat niet is kan altijd nog komen. En als ik vandaag niet mijn ogen de kost had gegeven, nadat ik vroegtijdig het licht had aangedaan, zou ik op dit moment opening van zaken kunnen geven. Helaas, er komt voorlopig nog geen einde aan deze zinnenbrij. Tenzij ik, bewust per ongeluk, een woord laat vallen. Bochem bijvoorbeeld. Ook dan ben je er nog niet, terwijl ik daar wel verkeerde. Vanwege die passie. Tekenend bijvoorbeeld was het weer. Waar het in Nederland nog wel eens kan verkeren, werd mijn blik, gericht op het oosten, tussen de grijze schemer van Nederland fragmentarisch het hemd van de Kapitein gewaar. Nu weet ik wel dat ook daar, op een heel ander plan nog weleens wat roet in het geheel gegooid kan worden, maar daar trok ik mij dit keer niet teveel van aan. Waar het in Nederland nogal eens plaatselijk kan verschillen zou het toch mogelijke moeten zijn dat dit zich slechts tot Nederland weet te beperken” Helaas hadden de Goden dit keer andere plannen, hoewel…
 

Uiteindelijk viel het reuze mee! Nadat het verzamelpunt met een zeer bijzondere vlag kenbaar was gemaakt, was de verzameling hartstochtelingen direct zichtbaar. Door die blik. Je zou haast kunnen spreken van oogkleppen bij de betrokkenen. Mensen met die oneindige blik. Het Droste effect in veelvoud. Nadat de poorten om klokslag 10.00 uur opengingen, kwam alras de stoet op gang. Want als er sprake is van 10.00 uur dan is het ook precies 10.00 uur. Typisch Duitse ‘Gründlichkeit.’
Want als ik het heb over Bochem-Dahlhausen, zullen ook elders in Nederland harten sneller gaan kloppen. Zullen afwegingen een rol hebben gespeeld, ten aanzien van wel dan niet gaan. Mogelijk de portemonnee geraadpleegd. De afstand in ogenschouw genomen. De minstand van de uit de hand gelopen vakantie mogelijk met een schepje extra erbovenop op de langere termijn geschoven worden. De kreet: Let op, geld lenen kost geld… gelaten worden voor wat deze is. Een kreet die er geregeld weinig toe doet. Genoeg herhaling kent. Bijkans op een wijze om mensen stevig te attenderen op de crisis. De crisis die onafwendbaar is. Waar geen Supertramp tegen op kan.

De sokkel voor een sukkel. 
Een dagje uit. Een dagje wat aan mijn roemrijke dagen kan worden toegevoegd. Met het busje mee. Een zevenpersoons busje met een geweldige chauffeur. En Tom, die wat moeite had met A eh Arnheim. Maar Tom beschikte dit keer over de stem van een dame. En of ik dat haar euvel kan duiden… we gingen heen en kwamen veilig terug. En de plaatjes”! Spreken, hoop ik, voor zich!