Bericht

Als geen bericht goed bericht is, kan ik de dag van vandaag rustig afwachten! Welkom dus! En dan presenteer ik je van harte het volgende:

Soms moet je gewoon wat geduld hebben. Niet alleen denken dat je alle tijd hebt, maar daar nog veel meer naar handelen. Het is niet voor niets dat tijd nog wel eens de zaken van een goede raad weet te voorzien. Een nachtje ergens over slapen kan ook uitkomst bieden. De boel de boel laten komt ook nog veelvuldig voor. En wie dan zorgt,die dan leeft een dooddoener van de bovenste plank. Op die plank bevond ik mij tegen de middag. Ergens in Sneek. En ik waagde een blik in het ruim. Een ruim waar een drietal zich rond de lunch had geschaard. De vierde ontbrak, al was dit slechts voor even. Het toilet wat noodde. En het zicht wat geboden werd. Koffie. Met broodjes kroket, een geitenbrood en een omelet. Of liever gezegd een uitsmijter. Iets wat in Duitsland voor Strammer Max doorgaat. En de stad die niet veel later lonkte. Want lonken deed Sneek ter dege. Hoewel het de hele dag droop van de regen. Het deerde niet want als wakkere knaapjes deden wij niet onder. De paraplu was voor de moeders, wij bewogen ons zonder!

Nu is er ook absoluut geen sprake van dat wij van suikergoed gemaakt zijn laat staan van marsepein, maar op een goed moment gaat dat druilen toch wel irriteren. Wat een geluk dat zich in Sneek het Frys Maritiem Museum bevindt. Want dra is het buitenleed geleden en weten de modellen onze blikken te vangen. Een schitterend museum. In die zin dat het voor eenieder wat te beiden heeft. En ook nu opent de museumjaarkaart deuren die anders slechts tegen betaling te openen zijn. Dan ook valt het nauwelijks voor te stellen dat er vanuit Den Haag snoeihard wordt geschrapt. Cultureel erfgoed kost nu eenmaal. Geld! Cultuur kost nu eenmaal. Gemoedsrust! Cultuur kost nu eenmaal. Overtuiging! Cultuur kost nu eenmaal. Discussie! Cultuur kost nu eenmaal. De nek! En dat laatste gaat dan weer ten koste van de mensen die ooit de koppen bij elkaar hebben gestoken. Bereid waren diezelfde koppen boven het maaiveld uit te steken. Zich in de openbaarheid dienden te verantwoorden. Bereid waren ook die verantwoording te nemen. Afwegingen konden maken. Dit ook hebben gedaan. Met een oog in het verleden de toekomst voor ogen hielden. Mogelijk nu worden afgerekend. Door mensen die meer het eigen, mondiale belang voor ogen hielden, dan oog te hebben voor die cultuur. Als intrinsieke waarde voor de mensheid!

Deel 1. Met het oog op morgen het vervolg!