Willemsoord

Als je weet waar je zoeken moet, is het makkelijk te vinden! Als je onbekend bent in deze contreien, wordt het aanmerkelijk lastiger. Simpelweg je neus achterna,zal ook niet altijd soelaas bieden. Dan blijft er slechts een ding over: op jacht naar kwalijke dampen. Dat heeft veel weg ven een heksendrankje, is dit echter niet. Hooguit dat wat zwavel zich mengt met een hoge CO2 uitstoot. En dat de kenners onder ons zich geroepen zullen voelen enige oerkreten door het luchtruim te gaan slingeren. Ik houd het op dit beperkte hooguit: het merendeel liep zich slechts te vergapen. Trotseerde de harde wind en liet zich verder door het zonnetje koesteren. Een kort bericht in tegenstelling tot de afgelopen dagen voorzien van de nodige plaatjes. Waar dit keer vandaan”!
Een terechte vraag! Waar slechts een terecht antwoord op past! Den Helder! Het einde van Noord-Holland en eigenlijk ook wel van Nederland. Een plaats met een verleden: een plek die ooit garant stond voor een overvloed aan werk: Willemsoord. De Rijkswerf. Waar om twaalf uur een leeg loop te bespeuren viel, wanneer de werkers de werf lieten voor wat deze was. Een gigantisch groot terrein vol loodsen, werk- en opslagplaatsen. Dokken die, niet drijvend, het ene moment vol water, het andere moment oorlogsbodems tot op de kiel konden laten zien. Kranen die konden lopen. En mensen als mieren zo klein. Nu een festival van Historisch Vervoer. En dat valt ook morgen nog te aanschouwen…

Plezier dus!