Berlijn"! Ook dat 'zou zomaar kunnen'…

Goed! Het is zover! De dingen van de vrijdag, opdat het morgen weer zaterdag is en de boodschappen in de karren worden geladen. De karrevrachten die garant staan voor een onbezorgd weekend. De bar-b-que die volop huisvesting biedt aan kolonies spinnen, de steenovengrill die zich in de magnetron opmaakt om de versgemaakte eigenzinnige pizza te verwelkomen. Het ooft dat op de fruitschaal ligt te rijpen en de nachten die zich lengen, de regen die zich laat gaan en de wind… Het was prachtig weer in Berlijn, op een enkel regenbuitje na. De zon die dit geheel wist te koesteren en het vermaak dat zich liet delen. Het KaDeWe, de Tor die wij links lieten liggen, een reis naar Spandau met de S-Bahn, en de grootte van die stad. Die onverwachte ontmoeting met Terberg en het feit dat circus en afkomst zich niet loochent. In Berlijn herrijst het goede Pruisen. Kranen doen daar, in zekere zin, kond van. Het Pruisische stadsslot wordt weer opgebouwd. Lang was dat omstreden, maar uitgerekend nu Duitsland de sterkste macht binnen Europa is,lijkt de ideologische zwaarte voorbij. Wat zegt deze wederopbouw over het huidige Duitsland, in casu Berlijn” Laat de beelden spreken. Wat beelden. En dat de selectie zuiver op emotie is gebaseerd…

Niet geheel. Berlijn kenmerkt zich door een bepaalde mate van een buizenstelsel. Zowel diep onder de grond, dan wel zichtbaar aan het oppervlak. De U-Bahn, S-Bahn dan wel Metro dragen zorg voor veel onzichtbaar vervoer. Tel daarbij de Regionalbahn dan wel de Deutsche (Bundes)Bahn, naast bussen, taxi’s, bestel- en personenverkeer en een keus van mogelijkheden doet zich voor. En wij liepen wat, keken wat, dronken wat en aten wat. Spraken wat. Zaten wat. En de tijd” Glipte tussen onze vingers door, gelijk een klok niet veel beter weet dan wat, als een pendule, heen en weer te bewegen.