Half om…

Waar ik voorheen nog weleens over de dingen na mocht denken, is het momenteel de kat z’n hoge rug die mij op een dwaalspoor brengt. Verlicht van geest heb ik oog voor de duistere kanten van mijn bestaan. Waarvan ik besluit om niet te lang bij stil te blijven staan en er ook niet te langdradig over uit te gaan wijden. Of kan het weiden zijn”! Ik bedoel maar. Neen, het gegeven dat ik met een grote regelmaat de herhaling weet te vinden, geeft iets weer van de spinsels die zich in mijn brein voordoen. Over het algemeen kan ik met mijn spinsels goed uit de voeten, laat staan dat ik de idee heb daar anderen mee lastig te vallen. Zij hebben als voordeel dat, wanneer het hen niet aanspreekt, zij het besluit kunnen nemen de dingen te laten voor wat ze zijn: dingen. Maar het feit dat juist die anderen de moeite nemen zich indirect met mij te bemoeien, behaagt me in zekere zin. En dat behagen schenkt mij een soort van bevrediging, die ik niet onder stoelen en banken wens te steken. Hetgeen ik bij deze dan ook niet doe! Soms echter zijn zaken niet anders dan dat ze zijn. En leg ik me hierbij neer!

Niet altijd echter. Mogelijk dat dit iets te maken heeft met vormen van wispelturigheid in mij besloten, dan wel een tegendraadsheid die waarschijnlijk aan mij karakter te koppelen valt. Daar doe ik vandaag liever geen uitspraak over, maar laat ik gaarne aan anderen over. Gelijk ook de beeltenissen dewelke vandaag een voorkeursbehandeling ondergaan. Voor zover er sprake kan zijn van een behandeling als zodanig. Ik sluit op voorhand niets uit. Je zult het er vandaag mee moeten doen, gelijk ik gisteren stilstond bij het moment van toen. Neen, over het geheel genomen vermaak ik me wel. Geniet van een halfzachte kadet belegd met half om half, tel nog steeds geregeld mijn zegeningen en laat niet na daar kond van te doen. Vertoef voor mijn gemak net zo makkelijk in mijn verleden als dat ik stilsta bij een dag als vandaag. Laat morgen net zo makkelijk wachten, als de deur van gisteren achter mij dichtslaat. Hoewel…. dat heeft veel weg van een ontkenning als zodanig. En met die ontkenning maak ik me nu uit de voeten opdat… geniet ze en kleur dit keer weer eens je eigen gedachten. Rooskleurig bijvoorbeeld…