Lege kop!

Ik heb er een handje van om mijn realiteit naar mijn eigen hand te zetten. Daarin ben ik volstrekt niet uniek: menig politicus zal mijn mening hieromtrent delen. Daarnaast ben ik in staat om lange verhalen kort te maken, maar ook het omgekeerde doet zich voor. Waarbij ik de opmerking voor mij voeten krijg geworpen eens wat op te schieten met mijn betoog. Hetgeen ik dan weer ervaar als een aanval op dit veronderstelde betoog en ik de neiging heb mij bij deze aanval neer te leggen, het bijltje erbij eer te gooien en aan mij n kuierlatten te gaan trekken onder de kreet: ‘zoek het verder lekker zelf uit!’ Waardoor ik geen waardering oogst maar wel het gevoel heb met de staart tussen mijn benen het hazenpad te kiezen. Vandaar dat ik het vandaag wat rustig aandoe. Mijn handen dit keer in onschuld was en de zuidwestenwind lekker langs mij n kop laat waaien. Want wind vrienden, kan de sores uit je kop verdrijven. Ga vandaag, wanneer je de kans en de gelegenheid hebt eens lekker langs het strand banjeren. Lat de dingen rusten op de plek waar ze behoren en zet je eigen realiteit eens lekker aan de kant. Doe stomweg als ik deed: pak de kans om de zaken naar eigen hand te zetten, maak van een opgekropte scheet een daverende donderslag, doe net alsof je neus bloedt en laat de zaken des konings des konings, des Rutte des Rutte en gewis, voor het einde van de dag, is daar het gevoel van bevrijding! Al is het voor een tel…