Camera (door het)land

Het was geen grap! De afspraak stond reeds maanden gepland. En eerlijk gezegd stond ik daar van de week niet te lang bij stil. De mondhygieniste vergt nu eenmaal de nodige aandacht. Broodnodige aandacht waardoor ik mijn brood kan gaan vermalen, mijn groente kan kauwen en mijn smaak mogelijk kan verbeteren. Om over het nodige vlees maar te zwijgen, de zoetigheid waarmee ik mij geregeld verwen door de hartigheid van een ander moment tot mij te nemen. Natuurlijk ben ik een trouw volger van de schijf van vijf, pardon de schijf van vier opgevolgd door wederom de schijf van vijf, laat ik de afraders staan waar ze reeds lang stonden, is mijn alcoholgebruik op een laag pitje terechtgekomen, laat ik desondanks het bier niet staan en geef ik me volledig over aan de geneugten des levens. Een Irish Coffee op mijn tijd, voorzien van een grote hoeveelheid bruine suiker, Jameson als toegevoegde waarde en zelf geklopte slagroom zonder een kers, hooguit vergezeld van een eenvoudige kersenbonbon die, wat mij betreft, in de aanbieding is bij Kruidvat dan wel Jamin. Voor zover er nog winkels van Jamin te vinden zijn… Laat ik liever mijn blik gaan over de afgelopen dagen. Tenslotte heb ik nog het een en ander te verantwoorden, althans heb ik nog het nodige weten vast te leggen. In, als vermeld, Scheveningen, Den Haag en de voorspelbare Musea die wij bezochten. Het artistieke intermezzo rondom een tweetal tonic-stampers en de obligate halve citroenen, die als vanzelfsprekend in Nederland aan Hoegaarden worden toegevoegd. Er hoeft nu eenmaal een iemand om te vragen en de trend is levenslang gezet. Een Belgisch bier gehuld in een Hollandse folklore. Brussel zal daar weinig mee van doen hebben. Geen weekend dat ik doorbracht in Scheveningen, de lucht trok open en werd blauw, gelijk mijn handen gevoelig blijven voor de temperatuur en daardoor verschillende kleuren aannemen, mijn gevoeligheidsgraad navenant in beweging is en ik mij met name de laatste week van maart voornamelijk schriftelijk heb weten te uiten. Dan nu de nodige beelden, waarbij ik vooral de aandacht wil vestigen op het schoenendeel waar ik vandaag mee sluit. Eric van Cameraland was daar de gelukkige maker van…