dankzij de dijken 2

Zondag, 14-09-’14.
Neem nu het jaar 1849. De toenmalige dijkgraaf van het hoogheemraadschap van de Hondsbossche zeewering en duinen tot Petten deelde trots mee ‘dat de Hondsbossche Zeewering wat de hoofden, het paalwerk en den zanddijk aangaat, thans in eenen staat zijn gebragt dat er voor het bolwerk van Noord-Holland weinig gevaar meer te duchten is.’

De Hondsbossche Zeewering heeft standgehouden, al zijn in een later stadium allerlei versterkingen en verhogingen noodzakelijk. Vrij recent is het bolwerk evenals andere zeedijken in Noord-Holland op deltahoogte gebracht. De dijkverhogingen bedroegen 3 tot 4 meter, maar hebben niet tot een uniforme dijkhoogte geleid. De kans op overstromingen is hier thans miniem geworden. Waarom dan de huidige exercitie” En waartoe leidt dit”