De verleiding

Hoe vaak zijn aanbiedingen alleen vandaag geldig. Of een beperkt aantal dagen met grote korting. En hoevelen trappen daar dan in” Ook ik ben iemand die geregeld op aanbiedingen inga. Vooral wanneer er sprake is van een spectaculaire korting op bijvoorbeeld canvasafdrukken. Dan heb ik het eenvoudigweg over foto’s. Of dat ik me laat verleiden bij mijn huisleverancier. Die gewag maakt van een nog eenvoudiger te bedienen gemak ten aanzien van het maken van een album. Of die er twee identieke levert voor de prijs van een. Geen enkeling veronderstel ik. En het heeft te maken met een zekere vorm van inhaligheid. Want waar ik minder bij stilsta blijft de vraag of ik de spullen die ik aanschaf wel echt nodig heb. Nu ben ik in de regel wel goed in het verantwoorden van die discutabele uitgave door simpelweg me te gaan verschuilen achter de uitspraak dat ‘iedere hobby nu eenmaal geld kost’, maar trapt mijn wederhelft niet altijd meer in. En de vraag omtrent dat wat ik ermee ga doen komt daar nog eens overheen. Maar tegenwoordig levert sparen ook al niets meer op, beleggen heeft geen zin omdat ik het vertrouwen in de ongekende ander niet meer heb en dat fenomeen van vele kleintjes die een grote maken… ook dat sprookje is als een zeepbel uit elkaar gespat. Toch staat er iedere dag opnieuw zo’n verleidingsadvertentie in de krant, zijn het de vele aanbiedingsmails die ik direct verwijder en stroomt mijn prullenbak vol. door een druk op een toets wordt het geheel geledigd, maar krijg ik toch nog een aanbieding om al het verwijderde materiaal met aan andere knop weer terug te halen. Neem nu de ontwikkelingen die zich voordoen op fototoestelgebied. Waar ooit bij een eenvoudig boxje van Kodak het geregeld voorkwam dat koppen waren afgehouwen doordat het lensje niet geheel overeenkwam met het zoekertje dat zich aan de zijkant dan wel de bovenkant van het boxje bevond, is het tegenwoordig de compactcamera die het kilo’s wegende spiegelreflexgebeuren van die eerste plaats zal gaan verdringen. Zijn het lenzen die in grootte steeds kleiner worden en de gewichten van die totalen wten te halveren. En daar draait het volgende fotocafe op uit. Een bezoek aan een winkel die niet alleen een web-site heeft, maar ook nog eens een fysieke winkel waar mensen werken die er verstand van hebben. En dan kom ik aankakken. Met mijn Ixus. En met in mijn achterhoofd… is er dan sprake van enige verleiding en zal ik in staat zijn om aan al die verlokkingen geen gevolg te gaan geven. Ik heb nog even, want het is dit eerder dan aan het eind van deze maand. Mijn belasting heb ik reed betaald, de banken verlagen nog steeds de rente en in Frankfurt doet men… maar wat”!