De zon gaat schijnen…

Wanneer wij dan een dag of wat op pad zijn, is het niet met de een dan wel met de ander, ontkom ik er niet aan dan dat mijn beperkte interesse niet veel verder gaat dan een enkele modeltreinenzaak dan wel een gerenommeerde boekwinkel. In die zin dat Polaris slechts in Atlantis terug te vinden valt en dat ooit die organisatie die zich als zodanig probeerde te manifesteren nu weer gewoon Scheltema heet, dan wel Heijnen, dan wel Broese of simpelweg Libris. Om een enkel dwarsstraat in Amsterdam, Arnhem dan wel Utrecht te noemen. Dat ik blootgesteld werd aan de verleiding en deze wederom niet kon weerstaan, het zij mij op voorhand vergeven. Nu moet ik in alle eerlijkheid bekennen dat dit zowel gold voor de modellen van circus dragende voertuigen (weliswaar op schaal, maar dan nog…) als de beperkte boekwerken die ik momenteel mijn eigendom mag noemen. Want wie geeft munten uit aan werken waar het Prins Bernhardfonds ooit kapitalen aan heeft gespendeerd”! Of wie is de deugniet die geniet van een VW T1 met reclame voor Roncalli”! Of een aanbieding waarop CR op het portier van een ander model staat” CK desnoods… Gelden die door Draghi nog steeds worden getekend, althans biljetten die zijn handtekening dragen. En Frankfurt waarvandaan dit alles wordt geregeld. Maar wanneer die biljetten over de toonbank gaan en ik met een tevreden gevoel de boekwinkel verlaat, in het bezit ben van een gesigneerd exemplaar van wijlen Martin Bril en Werry Crone getiteld ‘hollandse haltes’ Van Hongerige Wolf tot Biggekerke voel ik me eigenlijk een koning. Zonder rijk weliswaar, maar dan nog. En wanneer Martin Bril momenteel furore maakt omdat iedere goedwillende boekwinkel werken van zijn hand tegen dumpprijzen aankondigt en van de hand doet, rokjesdag als een brilfenomeen om de hoek staat te wachten tot de kapotgescheurde broeken ook in de ramsj gaan, opwaaiende zomerjurken beelden oproepen van MM boven een bedompte luchtuitlaat van de Metro in NY, de eerste blote en witte schouders zonnestralen proberen op te pikken en de terrassen geen blijk meer geven van een voormalige recessie, kan het haast niet anders dan dat de stad leeft, het strand lokt, de billen bloot gaan dan wel dat de string uit de kast wordt getrokken. Dan ook wordt de strandtrein ingezet, de strandbus uit het stof gehaald en wordt Zandvoort weer als vanouds het alternatief voor Amsterdam. Dan gaat Egmond aan Zee weer als Egmond am Meer door het leven, zijn de strandpaviljoens overmatig bezet, de hotels aan de Boulevard vleselijk bevolkt en heeft het er veel van dat wat in de Tweede Wereldoorlog slechts vijf jaar heeft geduurd, nu het hele jaar door op de Deutsche Sprache wordt getrakteerd. Maar wanneer gesteld wordt dat dit goed is voor de economie, dat wij een voortvarend volkje schijnen te zijn en dat het referendum de schijn tegen heeft gehad (75-71) ach, dan kan het haast niet anders zijn dan dat voor bepaalde mensen, bepaalde groeperingen en daar aan gekoppelde belangen, alsnog de zon gaat schijnen…