Duitsland begin & einde.

Teneinde te beginnen, eenvoudigweg met: waar” Neurenberg. Het is woensdag 8 juli 2015 en wanneer ik de eerste regels schrijf ‘macht der Sjeng ein pielie, pielie… ich geh mal an die arbeit. Arbeid adelt en die wetenschap zorgt ervoor dat de eerste indrukken aan dit notitieboekje worden toevertrouwd. Ik houd het dit keer beperkt tot ‘indrukken'(eindrucke!) desnoods, opdat de dagen die volgen de neiging vertonen voorbij te vliegen, voor de toekomst veilig worden gesteld…

Dat is dus de eerste pagina en terwijl ik wederom op zoek ga naar de lettertjes op dit toetsenbord, de eerste selectie van wat foto’s heb laten passeren, kan ik haast niet wachten op de volgende reeks aan indrukken die zich momenteel nog in de schoot der toekomst aan ons 4en zullen voordoen. Noem mij niet gretig noch inhalig, de overgang van ons tweetal naar een aankomend viertal geven nauwelijks de gelegenheid om het een te verwerken, laat staan de geest te verruimen om straks van alles in het Engels te kunnen gaan ervaren. Waarmee ik eigenlijk op voorhand een excuus ga hanteren wanneer de niet van dit verhaal op de hoogte gebrachte kijker dan wel lezer de indruk zou kunnen krijgen dat mijn verwarde geest een dubbele looping maakt. Een rollercoaster is er niets bij, zoals wij in Dusseldorf kregen voorgeschoteld.

Het gaat wat ver wanneer ik stel dat de kermis in Tilburg hierbij in het niet valt. Een tweetal achtbanen op een Festspielwiese, waar biertenten en leden van verschillende schietverenigingen paraderen, waar het barst van de eettentjes, attracties, drinktentjes, spookhuizen, draaimolens en alles wat een kermis zo aantrekkelijk maakt, tot aan de poffertjes toe, de suikerspinnen tollen rond een stok en de stroom aan bezoekers gelukkig in de middag nog voldoende ruimte biedt om op de verschillende kramen een blik te kunnen werpen. Dat wij begonnen zijn met een rit door het spookhuis voor de luttele prijs van vijf euro p.p. doet absoluut geen afbreuk aan het geheel. Dat ik me te buiten ga aan foto’s van die enorme hoeveelheid vrachtwagens van spullenbazen, brengt hooguit een gevoel van nostalgie naar boven: de periode dat ik met de Boer’s tentenbedrijf deel uitmaakte van die bevolking van spullenbazen… en waar ik, na geruime tijd, de eerste bamischijf mocht genieten! Joppiesaus en satesaus te verkrijgen blijkt te zijn en men reclame maakt voor Hollandse! Frieten…

Dusseldorf, dinsdag 21 juli 2015. Cultuurtutten. Het loopt ten einde en dan is het uiteindelijk voorbij. Gelijk alles voorbij gaat en het achteraf bijna niet is voor te stellen dat wij 15 dagen onderweg en achter ons hebben gelaten. Neurenberg, Frankfurt, Bonn, Keulen en Dusseldorf, waarbij Bonn zich onderscheidt als een waar ‘provinciaaltje.’ Niet uit te vlakken maar deze stad verzuipt in vergelijking met die anderen, gelijk ook wij verzuipen in de overweldigende mensenmenigten… 2 mannen, 15 dagen onderweg met gescheiden en gezamenlijke wegen. Bewandelt, ontdekt, overwogen en overdacht. Van stiltes genoten en mijn gesnurk dat als een lichte sluier over het geheel is komen hangen. Samen en alleen, getweeen en delen, rusten en stomweg genieten… impressies gevat in beelden, overdenkingen en zo af en toe een beperkte correctie. Het samen zijn is mij bijzonder bevallen, twee vrienden 15 dagen onderweg. En wanneer het boek van Wim Wenders verstilling en een mate van desolaatheid weergeeft, kan het haast haast niet anders dan te leiden tot… een

EINDE!

P.s. en dat dit plaatje een Nederlands beeld vertoont.. dat is waar,

vandaag op de markt in Schagen!