Een pad en een weg…

Het is natuurlijk nooit te vroeg, om ergens aan te beginnen. Neem nu een pad die de weg kwijt is. Of een olifant die vergeet het verhaal te eindigen. Een reebok die zich een schare hindes kan permitteren. Of een konijn dat dit keer loopt te burlen. Of een scheet die eindigt in een donderslag, waarbij de heldere hemel vertroebelt. Ik noem maar wat, maar wat wel een feit is dat de Dichterskring Alkmaar vanavond weer de eerste bijeenkomst van het seizoen te wachten staat. En wat er op het programma staat, ook dat liegt er dit keer niet om. Naast huishoudelijke mededelingen kan wederom een keur aan gedichten gaan passeren. Waarbij ik teruggrijp op een recent verleden, daar mijn inspiratie de laatste tijd is opgegaan aan andere bezigheden. Op vakantie, naar Duitsland en daar mijn verhalen op los gelaten. Of het feit dat mijn expositie ook nog wat aandacht heeft gevraagd. Was het alleen maar door het feit dat ik me onledig heb gehouden met de werkelijkheid. Of dat het brugtheaterfestival mij heeft genoodzaakt om weer eens een boekwerkje te gaan maken. Waar ik Leonie een exemplaar van heb doen toekomen. Of dat David zijn exemplaar van Afscheid morgen in de bus mag verwachten. Dat Charles mij belde omtrent het feit dat zijn uitnodiging niet eerder dan gisteravond in zijn bus werd bezorgd. Om maar eens wat dwarsstraten de revue te laten passeren… Het zijn dan ook veelal de dwarsstraten die mij mateloos blijven boeien. Niet in de laatste plaats door de enge starten die wij in Duitsland zijn tegengekomen. Een eerste, gevolgd door een tweede en, om het geheel te completeren een 3e Enge Strasse. Een nauwe straat of een enge straat, what’s in a name”! Geil, in zekere zin, waarbij geil dit keer leuk schijnt te zijn. Waardoor de klankkleur van de taal weer recht wordt gedaan… gelijk ooit die kar voor modder werd vertaald vanuit het Engels. Be careful mother, de vraag in het midden latend hoe moeder zich die dag voelde. Daar gaat het vanavond waarschijnlijk niet om. Maar waar het wel omgaat…”!