… en de harde realiteit!

… en voor wat betreft de harde werkelijkheid: de Koninklijke Maatschappij tot het redden van Drenkelingen heeft de naam veranderd. In die zin dat voorheen sprake was van een Noord- en Zuid-Hollandse Redding Maatschappij tegenwoordig de KNRM is gaan heten. En dat er dan regelmatig geoefend dient te worden, spreek welhaast voor zich. Waar in het verleden door de roeiers met behulp van paarden de sloepen in zee werden gesjouwd, zijn het tegenwoordig vele paardenkrachten die verscholen gaan onder de motorkap van een rupsvoertuig. Een imposant geval waarachter de boot schuil gaat. Waar Dorus Rijkers zich ooit waagde in het Marsdiep en rond de Razende Bol, is het tegenwoordig een relatief fluitje van een cent wanneer de opstappers zich melden bij de loods waarin dit gevaarte staat verborgen. Helgeel getooid, voorzien van vesten en pakken, staan de redders klaar om hun oefening bij een stille zee toch uit te gaan proberen. Anders wordt het bij een razende zee, een storm met orkaankrachten die menig zeeman het leven heeft gekost. Of wanneer een niet geoefende zwemmer zich te ver in zee heeft gewaagd en de reddingsbrigade, niet alleen gealarmeerd, maar ook nog eens met waterscooters de zee op gaat. Life-guard in Amerika, reddingsbrigade in Nederland. En dit jaar heeft menig zwemmer het bestaan en ontstaan van muien met de dood moeten bekopen. En wanneer mensen zo eigenwijs zijn om zelfs boeien te negeren die juist attenderen op het gevaar van een mui, berg je dan als reddingswerker. Jongeren die hun waaghalzerij met de dood moesten bekopen en ouderen die niet in staat zijn om de waarschuwing onder ogen te zien. Pootje baaien aan het strand is voor menigeen een golfje naar de hand, maar wanneer je je wat verder waagt…