Hakkelend deel II & III…

Het is niet zozeer de schoonheid die mij bezighoud, maar meer de kunst waarmee schoonheid wordt vastgelegd. Iets moet mij raken, boeien, intrigeren dan wel fascineren wanneer ik mij door schoonheid laat verleiden. In welke vorm dan ook, in welke materie uitgevoerd. Nu weet ik wel dat ook ik niet ontkom aan de eeuwige discussie wat onder kunst dient te worden verstaan, de kunst van de eenvoud in de relatie tot de vele lagen van veelzijdigheid, maar dan nog dient er ‘iets’ te zijn waardoor juist die schoonheid zich ontwikkelt tot iets wat boven het alledaagse uitstijgt. En het is juist die dwarreling die het geheel zo boeiend maakt, de meningen uitlokt en de strijd omtrent mooi/lelijk zo uitzonderlijk maakt. Juist dat uitzonderlijke maakt het geheel weer boeiend. Of een opdracht die in mijn schoot wordt geworpen, die ervoor zorgt dat mijn kijk op zaken ietwat anders wordt dan doorsnee. Neem nu bijvoorbeeld groen. Een samengestelde kleur. Waarbij de verschillende kleuren zich op een bepaalde manier kunnen gaan verhouden waardoor en bijzonder spectrum ontstaat. En van dat brede spectrum kan ik vandaag getuigen. Het ging nu eenmaal zoals het ging en dat mijn frustratie omtrent die gang van zaken een belangrijke rol speelt, getuigt het feit dat ik vandaag tot een tweetal berichten kom. En om ook maar even op de zaken vooruit te gaan lopen, waag ik het er ook op om een voorschot te nemen op morgen en de dag daarna. Want stel je voor dat mij een vergelijkbaar verschijnsel wederom overkomt. Ik kwam niet binnen in dat waar ik een groot belang in heb. De administratie liet het dit keer vrolijk afweten! Maar gelukkig ben ik momenteel in staat om niet alleen op de zaken vooruit te lopen, maar zie ik ook nog kans om melding te doen van dit gegeven gebeuren. Zie dit niet als een omissie mijnerzijds, maar waar afhankelijkheid een rol speelt maak ik daar dit keer gewag van. Opdat mijn ongekende volgers weten waar zij aan toe zijn. Genoeg dus voor vandaag opdat morgen…
Zaterdag, 13 juni 2015.
Een bericht in de courant. VUILE WASDAG.
Alkmaar – Op volkstuinencomplex De Rekere wordt vandaag de dag gehouden voor de ‘vuile was in je hoofd.’ Je schrijft het van je af, hangt het aan de lijn en je hoofd is weer schoon. Ziedaar de gedachte achter de ‘vuile wasdag’, die van 11 tot 16 uur duurt. Er hangt dertig meter waslijn klaar en er ligt wat ‘was’ om op te schrijven. Gelijktijdig vindt er een biologische markt plaats. Wanneer ik vertel dat dit idee ontsproten is aan het brein van Kees Oosterbaan, een kunstenaar onder het pseudoniem Kolaria en voormalig directeur, momenteel gepensioneerd en nog steeds in staat om zijn jongensfantasie van een spraakmakende inhoud te voorzien, behoeft het geen betoog dat ik eenieder aanraad om met een schoon brein en een navenante lei van deze happening gebruik te gaan maken. Het is weer eens wat anders dan het doen van de wekelijkse boodschappen, het wassen van de auto dan wel het besproeien van de tuin. En weet wel; de bijtjes zullen je dankbaar zijn opdat het bestuiven wederom kan gaan plaatsvinden. En om het geheel wat meer op te gaan luisteren: kijk niet vreemd op wanneer het geluid van een didgeri-doe je trommelvliezen streelt…
Zondag, 14 juni 2015.
Gezien het feit dat ik momenteel elders vertoef (wat te denken van Koblenz”!) zich daar een DB manifestatie voordoet en het kader van interesse zodanig is dat ik daar graag een rit van vele honderden kilometers voor over heb, kom ik er niet aan toe om ervoor te zorgen dat mijn berichten vlekkeloos zullen overkomen. Het is nu eenmaal een zelf opgelegde taak om mijn wetenswaardigheden dan wel bevindingen dagelijks met anderen te delen… Vandaag is het wat behelpen. Maar van afbreken kan in mijn beleven geen sprake zijn. Dus doe ik het vandaag (vrijdag) met het oog op overmorgen. Waarbij de plaatjes van gisteren zijn… Tenslotte is een Muppet uit Kranenburgh voor even de afsluiter van deez’ dag!