hal-f-erw-ege

Woensdag, 27 mei 2015.
Over het geheel genomen neem ik deze dag niet zo serieus. Het heeft te maken met het feit dat dan de week halverwege is. En halfweg wil eenvoudige zeggen dat wij nog slechts de helft hebben afgelegd en geen idee hebben omtrent alles wat ons nog te wachten staat. Wanneer ik mij vertil aan een terugblik opdat ik vooruit kan gaan blikken is het handig dat ik ook nog even kan slikken. In verslikken heb ik niet altijd evenveel zin. Dat een ander ingrijpt om tussen mijn schouderbladen te beuken, dn wel heimelijk de Heimlichgreep toepast, mij het bewustzijn laat verliezen opdat mijn spieren zich ontspannen en ik het corpus alienum via de orale weg kwijtraak, ik moet er niet aan denken terwijl ik dit gelijktijdig doe. Dat is voor mij in de regel de woensdag, een dag zonder kop laat staan staart. En wanneer blijkt dat juist deze dag er alles aan doet om in die eigen staart te gaan bijten… neen dan morgen wanneer de voorbereidingen voor het BEM 450 jaar een aanvang gaan nemen. En wanneer ik beweer daarnaar uit te kijken… c u too!