Hommage aan Freek.

Was het gisteren in zekere zin feest, is het vandaag bijna een voorspelbare dag. Hoewel, dat gaat niet geheel op gezien het feit dat Freek vanavond in de belangstelling van menigeen komt te staan. Een hommage aan Freek de Jonge vanwege het feit dat hij de zeventig jaren grens is gepasseerd dan wel zal gaan passeren. Een man die vele facetten van het leven niet alleen naar voren heeft gebracht, maar ook nog eens aan den lijve heeft mogen ervaren. Een man ook die langdurig mijn bewondering heeft afgedwongen, een man ook nog die zijn tijd en de omstandigheid veelal naar zijn eigen hand door zijn scherpe geest en radde stem naar voren weet en wist te brengen. Dat ik een trouw volger van de man ben, behoeft geen twijfel. Zeker door het voorrecht dat ik heb gehad hem een aantal keren de hand te hebben mogen schudden. Daarnaast heb ik de overtuiging dat Neerlands Hoop en daarna zijn vele solo-optredens het Nederlandse Cabaret wezen behoorlijk heeft beinfluenceerd! Waar ooit Toon, Wim en Louis en andere Wim de toon wisten te zetten, zijn vele huidige cabaretiers Freek voor een belangrijk deel schatplichtig. Maar wie ben ik om zo’n toon aan te slaan”!
Waar ‘Het Dorp’ direct an die andere Wim valt te koppelen, zal het Quo Vadis naast de Hoop altijd wel aan De Neerlands Hoop gekoppeld worden. Laat staan dat ‘Zonde’ zijn laatste CD ook weerde nodige juweeltjes kent. Dat Freek ook een zekere bescheiden kant kent,mag blijken uit het volgende: persoonlijk ben ik er, naast dat ik me een beetje schuldig voel tegenover alle componisten met wie ik in het verleden heb samengewerkt, natuurlijk erg trots op dat ik alle teksten op deze cd zelf van muziek heb voorzien. En eindigt hij met de volgende woorden: rest mij te zeggen dat ik ongelofelijk fier ben op wat u nu in handen heeft en wil ik u veel luister en kijkplezier wensen.

Kijk! Dat is freek en voor vandaag laat ik dit erbij!