In afwachting van…

Je kunt nu wel wachten tot het later wordt of dat het donker toeslaat, maar wachten op zich kan soms ook heel verhelderend werken. Stomweg door het af te wachten. Nu weet ik wel dat niet iedereen juist dat geduld kan opbrengen, hooguit een enkeling die het gegeven is om juist door zijn geduld en het opbrengen hiervan ontwikkelingen ziet plaatsvinden die anders aan zijn of haar aandacht waren ontsnapt. Het ontluiken van een bloem, het uit een ei komen van een vogel, een mol die per ongeluk de weg naar boven heeft gevonden, een schaap dat lammert of een koe die in een sloot terechtkomt, zich vergist in het groen van het kroos. Gelukkig dat er geen put in de buurt is. Want stel je voor dat er sprake is van een kalf, ik bedoel maar. Een doodgewone zaterdag. Een dag waarop boodschappen worden gedaan, de eerste tekenen van Koningsdag zichtbaar zijn, de afbakening reeds begonnen en mensen zich opmaken om daar weer een groot festijn van te maken. Voor zover de weergoden plannen hebben om het feest enigszins te gaan verstoren. Waardoor het weer weer de afhankelijkheids factor naar voren brengt. De vrijmarkten die zich voordoen, een geschatte opbrengst van de spullen die worden aangeboden (dit jaar gebaseerd op een gemiddelde van 92 euro), de toegestane dronkenschap vanwege het feest en de verschillende DJ’s die zijn ingehuurd om het volk te vermaken. Dordrecht dat dit jaar het genoegen heeft om het Koninklijk Paar te trakteren. Waarbij waarschijnlijk dit keer de Oud-Hollandse spelen in de kast zullen blijven. Eenvoudigweg om de oubolligheid van het verleden van zich af te kunnen schudden. En wij ons gaan opmaken om morgen naar Haarzuilen af te gaan reizen. Het andere feest. Het feest van een grote verkleedpartij. Waarbij elfen en kabouters, monsters en tal van andere verschijningen in iedere hoedanigheid de revue zullen gaan passeren. Noem het Elfia en allicht komen ook dan weer betoveringen tot leven. Gelijk wij dat een tweetal jaren geleden in Arcen mochten beleven…