Jokelien / Alleen.

Froukelien bestaat niet, Jokelien echter wel. En dat ik gisteren Froukelien als herbergierster naar voren bracht, ook dat slaat weer eens kant noch wal. Misschien doe ik er verstandig aan wanneer ik bij deze mijn excuses maak, mij opmaak om ook vandaag het nodige naar voren te gaan brengen onder de noemer dat ik het de laatste tijd wat druk heb met allerlei zaken die zich voornamelijk buitenshuis voordoen. Hetgeen dat fenomeen van BBHH bijzonder actualiseert. Neem nu gisteren bijvoorbeeld. Ik bevond mij in Waarland en waar kan land niet waarder zijn dan daar. Een Waargenoegen doet dit keer geen afbreuk aan Waarland. Alleen… ik was daar in mijn eentje tussen velen hetgeen het volgende gedicht dat ik afgelopen woensdag ten gehore bracht in een bijzonder daglicht stelt. Hoewel de schijn mogelijkerwijze tegen, zijn het wederom de beelden die inhoud zouden kunnen geven aan juist dit gedicht:
ALLEEN.
Alleen / smeert hij een boterham / Alleen / drinkt hij z’n thee / Alleen / pakt hij z’n grijze jas / z’n aktetas // Alleen / gewaagd aan alle anderen / Alleen / aan zijn bureau / Alleen / staand drinkt hij een glas // Alleen / maar weer naar bed / Alleen / slaapt hij wat moeilijk in / Alleen /staan in de nacht // Alleen / is veel ineen.

BBHH: staat eenvoudigweg voor Bezigheden Buitens Huis Hebbende hetgeen de verhuurder in staat stelde overdag een eigen pad te kunnen gaan bewandelen opdat de mogelijke kostganger geen beroep behoefde te doen op de attenties van de kostbaas. Misschien dat Alleen daarop slaat. Misschien dat het doelt op een bepaalde vorm van eenzaamheid die zich met grote regelmaat voordoet. Misschien slaat het op jou! Maar gezien het feit dat ik ooit deze regels uit mijn brein liet ontspruiten nog meer op mij…