Kaas en RS

Eigenlijk is het van de zotte, dat Alkmaar Edam laat voor wat de stad is, de concurrentie met Gouda probeert te omzeilen, dat Langedijker vletten met kloeten kaas door de grachten heen ploegen en Burgemeesterpiet zich door een burger de mantel uit laat vegen…

Om dan toch maar met de vrolijke nood te beginnen, de volgende notenkraker:
Freubelen
“Ik zoek de afdeling gevonden voorwerpen. Ah,ik zie het al, ik moet bij jou zijn.”
“Nou, niet hele…” “Lachen, man. Ik stond al in het politiebureau met deze portemonnee. Daar zeiden ze dat gevonden voorwerpen voortaan bij de gemeente moeten worden aangegeven. Nieuw of zo. Ze hebben het zeker te druk. Ha, ha. Met bonnen uitschrijven. Ha,ha. Maar goed, hoe heet je”” “Piet. Maar ehh…” “Zeg eens eerlijk, Piet, heb je hier nou een hele dagtaak aan”Ik denk het niet, he”” “Wat ik…” “Ach, wat maakt het uit. Als jullie ambtenaren maar wat te doen hebben, nietwaar”” “Ik, ehh…” “Luister eens, Piet, wat wordt hier nou eigenlijk allemaal voor troep binnengebracht”” “Sorry, maar…” “Laat maar Piet, ik zie het al. Munten, sieraden, sleutels. Wonderlijk wat je daar allemaal van kunt maken. Je kunt wel zien dat je weinig te doen hebt.” “”” “Ik bedoel, zo te zien heb je de hele dag de tijd om lekker te freubelen met die gevonden voorwerpen.” “”” “Nou, wat je daar om je nek hebt hangen. Een burgemeestersketting is er niets bij.”

Gemeenten per 1 juli verantwoordelijk voor registratie en opslag voorwerpen
Gevonden spullen naar stadhuis

Daar word ik nu vrolijk van. Niet alleen van die koppen, maar ook van zijn gezicht. Ruud zijn gezicht, waarvan ik de duim kortelings geleden heb mogen introduceren. Van de realistische fantasie waarmee zijn gedachten aan de loop gaan. Niet altijd is het leven om om te lachen. Vaak, en zeker in de huidige tijd, staat ook mij het huilen nader. Vooral indien mensen weer tot getallen worden gemaakt. Zoals in Gouda op verschillende plekken te lezen valt. Gouda kent dan ook een sober verzetsmuseum. Waar, door middel van interactieve presentaties en educatieve programma’s jongeren worden aangezet zelfstandig en kritisch na te denken over hun rol in de samenleving ten aanzien van thema’s als vrijheid, mensenrechten en democratie.

Kritisch zijn. Zelf na te denken. Verantwoordelijkheid geven. Verantwoordelijkheid nemen. Bewust te zijn. En daarbij juist je bewustzijn in het brandpunt zetten. Vandaar deze collage, in bepaalde zin. Mar niet eerder dan dat ik Ruud bedank voor de woorden waarmee deze bijdrage begon. Al was het alleen maar om zijn duim…