Klunstenaar

Zelfs een museum heeft soms iets weg van een dierentuin. Je komt daar niet alleen om ‘apies te kijke’, maar meer om cultuur op te snuiven dan wel om je te verbazen wat sommige klunstenaars in een recent verleden als kunst hebben weten te verkopen. Ook over kunst in het algemeen en abstracties in het bijzonder, valt gelukkig voldoende te vertellen. Daar gaat het dit keer niet om, neen ik wil een beeld dat ik gisteren trof wereldkundig maken. En vandaag niet veel meer dan dat. In het kader van een educatieve les werden leerlingen van het middelbare school type uitgenodigd om onder de hoede van een ‘explicateur’ kennis te nemen van de reden dat ooit een, als eerder genoemde klunstenaar, zijn penselen neersloeg op een doek. Want werken van van Gogh roepen bij mij zo’n associatie op, zeker in de werken die hij een aantal jaren voor zijn dood penseelde dan wel schilderde.

Men noemt het een stroming en met die stroming zijn anderen na hem weer aan de loop gegaan. Een Sluyters, van Gestel, een van Dongen om over de buitenlanders stil te zwijgen. Neen, ik houd het vandaag op mijn zebra’s, een wolk van jongeren, nog niet gepokt en gemazeld door de beelden die zij niet veel later zouden zien. Het doet mij echter goed dat in het kader van een zekere educatie ook aan dit facet van leren aandacht wordt besteed, hoewel ik mevrouw Bussemaker ervan verdenk dat zij op termijn ook dit onderdeel van het onderwijs de deur zal gaan wijzen…