Morgen…

Aan pretenties heeft het Nederland geenszins ontbroken. Waar ooit in het verleden werd gesuggereerd om op de ‘saeck’ te letten, heeft de politiek er ook alles aan gedaan tot… morgen schijnt het weer Prinsjesdag te zijn en zal de Koning het door anderen geschreven werkstuk voor gaan dragen. Want beleid wordt immers gemaakt door de huidige bestuurders van Nederland voorzien van een bijzondere kleur. Absoluut geen paars, hooguit wat rood met een wat flets tintje. Mensen voorzien van een lintje vanwege bijzondere verdiensten voor het Koninkrijk en gevolmachtigd ministers voor zover er nog sprake is van Gebiedsdelen Overzee. En mijn broekriem ben ik, op voorhand, al wat aan het insnoeren. Want ik ben rijk! Neen, wij zijn rijk en daardoor heeft het Rijk het voortouw genomen om juist die rijkdom nog weer wat meer af te gaan romen. Dat neemt niet weg dat wij en het bijzonder ik, de afgelopen dagen hebben/heb geinvesteerd in de laatste resten cultuur die nog voorhanden zijn. Juist met het oog op morgen. Want Morgen gebeurt Het! Wat gisteren nog in een kliekjespan wat aan het sudderen was, wordt morgen als een volwaardige maaltijd opgediend. Waarbij de spreuk let op vet aan inhoud inboet, de jus nog weer wat meer wordt aangelengd en er hooguit, in sommige gevallen, nog sprake kan zijn van een enkel stukje vlees op een hoogtijdag als zondag. Dan komt die man die ongeregeld het vlees kwam snijden ook nog aan zijn trekken…

Maar vandaag is het nu en kan ik met een rustig gemoed terugkijken op de aangename verpozingen die ik her en der mocht meemaken. Want dat het een aangenaam verpozen was en ik het geheel bewust heb beleefd, dat behoeft geen twijfel! Allereerst een voorstelling in de Vest. Nachtgasten waarbij theater op hoog niveau ter plekke wordt geimproviseerd. Hetgeen iedere keer een totaal andere voorstelling gaat inhouden. Werken met gasten onder de bezielende inspanningen van Koen Wouterse, Niels Croiset en Yorick Zwart, die op een zeker moment de ‘gasten’ aan het werk weten te zetten, waarbij de verhaallijn grofweg wordt aangegeven, de speler globaal zijn rol en inhoud krijgt toebedeeld en daarna maar moet zien zich staande te houden. Een publiek dat geen notie heeft waar het stuk overgaat tot… de schrijver zijn stuk letterlijk openbaart. Ga er maar aan staan en zij gingen eraan staan en wisten een meer dan genoeglijke avond te vullen met doelen en geheimen die individueel uit de doeken werden gedaan. Een voorbeeld voor de politiek! Het gekonkel van voor-en achterkamertjes doet verbleken, laat staan dat men een Koning voor dat karretje weet te spannen. Willem staat ervoor en gaat ervoor. Waarschijnlijk. Want een andere optie zal de natie niet welgevallig zijn. En dan zitten zij, de landsbestuurders, er voor spek en bonen bij. Hooguit dat het met die bonen nog wel zou lukken, maar dat het spek steeds magerder zal worden is op die andere voorhand zonder twijfel te voorspellen. Dat is echter niet aan mij! Om het geheel deze week voor eenieder wat draaglijk te maken onthoud ik mij voor deze week van ieder commentaar en zal ik de week wat proberen op te vrolijken maat plaatjes, die in in Arcen tegen het lijf liep. Arcen, Limburg. Bekend van de Hertog Jan brouwerij, de kasteeltuinen en het afgelopen weekend door Elfia. Voor hen die hier niet mee bekend zijn: wacht maar af! Poets alvast de ogen op, kijk niet vreemder dan de gasten die ik zal voorschotelen en wanneer dit gaat vervelen: de mogelijkheid bestaat dat je integraal je vertrouwen verliest wanneer de tekst van morgen tot je door weet te dringen…