Muur

De groeten van…
Of neem een plaats in gedachten…
Dan wordt het weer de groeten uit…
Of neem jezelf in gedachten. Gebruik die gedachte en noem dit dan mij…
De groeten van mij! Van mij, de groeten. De groete’! De balle’! Dag!

 
Dan klinkt het misschien als een zoek het maar uit! Dan is de gedachte mogelijk een gedachte die doet denken aan een roestende reet. Kun je, haast vanzelf, ook het omgekeerde gaan denken. En dan raken de rapen gaar. Dan bestaat de kans dat ergens een lont wordt aangestoken. En is het slechts het wachten op het kruit. Mogelijk dat voor die tijd het kruit reeds verschoten is, de vraag blijft overeind. Waar is dit alles nu voor nodig” Kijk in de wereld om je heen en trek je eigen conclusie. Want als de een naar de ander gaat wijzen, zullen muren op gaan staan. Geen sprake van dat dan de muren zullen vallen. Tenslotte is het vijftig jaar geleden dat de muur zichtbaar werd. De scheiding een feit. De schering voorspelbaar. Toen werd het al een stuk lastiger om te spreken van groeten. Het IJzeren Gordijn wat als een harnas de mens wist te vangen. Beklemmend. Want alles wat naar vormen van kapitalisme zou kunnen verwijzen, werd afgewezen. Ieder wist waar hij of zij aan toe was. De wordt die hen werd voorgehouden, smaakte op zich wel goed. Ook al was dit eenheidsworst. Als je mensen echter niet wijzer maakt dan dat ze zijn, is er niets aan de hand. Niets aan de hand”! Neen, natuurlijk niet. De voorspelbaarheid neemt op een natuurlijke manier het heft in de hand. En die mens aldaar” Die weet niet beter.
Ik loop in een willekeurige stad. Kom terecht in een willekeurige winkelstraat. Met vele willekeurige winkels. Blokker naast Kruidvat en Etos huist naast De Tuinen. Etos doet het met Bart Smit en niet veel verder valt de eerste Ecco winkel te ontdekken. Een tweede Blokker probeert mee te snoepen van de aanloop bij de HEMA. Tegenwoordig ook al goed voor Hollandse pruimen, nadat de aardbeien weer verdwenen zijn. Een ontbijtje voor een euro. Tot 10.00 uur en daarna toch maar weer aan de koffie met een tompouce. Tom Poes. Een boekwinkel. De Slegte. Ramsj, zo ook bij Selexyz. Den de ECI” Verdwenen in die witte boekhandel die daar dezelfde prijzen voor vraagt als bij de Bruna, de Ako. Voorspelbaarheid. De eenheidswinkels in het Kapitalistische systeem. Royaal gevuld, dat dan weer wel. Want de overvloed zorgt ervoor dat de keuze niet makkelijk is. Dus wordt er niet gekozen. Gaat men zonder aanschaf de winkel weer uit. Hetgeen juist niet de bedoeling was. Tenslotte gaat het simpelweg om omzet. Om winst. En worden de verliezen, via handigheidjes, op de belastingdienst afgewenteld. Want ook dat is het voordeel van dit systeem. Wat plus lijkt kan al vrij snel in min worden omgezet. En wat min leek blijkt achteraf een plus te zijn geweest. Maar ook dit keer te laat: het faillissement is reeds uitgesproken en de deurwaarder heeft reeds beslag gelegd.
 

De wereld in een notendop. Simpelweg omdat ik een inval kreeg. Iets met de groeten van. Of mogelijk de groeten uit. Ik een beetje begon te laveren. Bang was tussen wal en schip te blijven steken. Ik gewoon probeer de kant te keren. De kant te keren” In die wereld van voorspelbaarheid. De wereld om mij heen. De kaartenstandaard die Xenos buiten heeft gezet. De tabakszaak die probeert daar ook nog een slaatje uit te slaan. Want als roken dodelijk is, zal juist de kwijnende middenstand die het moet hebben van die rokertjes, naar alternatieven moeten omzien. En dat lukt ze! Krasloten, staatsloten, tijdschriften, openbaar vervoer kaarten, snoepwerk en ga zo nog maar even door. De schappen blijven gevuld en de prijzen blijven gelijk. Alleen de inhoud wordt steeds minder. Waar ooit vijftig gram te lezen viel, is dit al verminderd naar 42 1/2 gram. En gaat de kassa bij Jan Kees nog steeds juichend tekeer. Iedere keer weer. Op die manier kan hij nog steeds iets doen aan dat tekort. Wat alleen maar oploopt. Maar ook daar kan Jan Kees niets aan doen. Een ander verhaal van een andere omstandigheid. Voor een andere keer misschien. Want voor vandaag is mijn notendop redelijk gevuld.