Ode aan IXUS!

Onverbiddelijk! Daar valt geen speld tussen te krijgen laat staan dat je een speld hoort vallen. Geenszins dit keer, gelijk ook al die andere keren. Hij is mijn vriend, of liever gezegd het is mijn vriend. En of ik nu wel of geen zin heb om op te staan, zonder een onvertogen woord schaart het zich aan mijn zijde. Rechts wel te verstaan, want links heb ik reeds de nodige attributen. Onderhuids, waar temperatuur gewaarborgd is alleen wanneer de buitentemperatuur richting de nul graden gaat of lager, dan wil het nog weleens verzaken. Dan worden de beelden in een afgrijselijk jasje gestoken, dan ook is er geen sprake van dat het resultaat aan alle wensen voldoet, dan laat het geschotene nog weleens te wensen over. Desondanks heeft het veel weg van een strijdmakker, een kameraad waarop door dik en zo af en toe wat dun te vertrouwen is. Dus breng ik vandaag een ode aan IXUS. En laat de overige de overige mogelijkheden voor wat ze zijn. Ik ben zeer tevreden, spreek dan ook mijn dank uit aan dit apparaat en spreek verder de wens uit dat IXUS nog jaren van plan is om met mij mee te gaan. Was het alleen maar om stil te getuigen van dat wat ik het schieten waard heb gevonden…