Sporen

Morgen is vandaag, terwijl gisteren ook al een vandaag kende. Het kenmerkende vandaag is echter dat Beeld en Geluid een belangrijke positie gaan innemen. Waardoor het verleden wordt geactualiseerd, en tijdverschijnselen onder mijn ogen dreigen te komen. Muziek niet alleen medebepalend zal zijn, maar het juist de beelden zullen zijn die het verleden op gaan rakelen. Terwijl het gisteren bijpraten was. En bijgepraat hebben wij. Wederom een tijdspanne kunnen overbruggen, de tijd en de omstandigheid laten passeren, de borrel gedronken en de snacks genoten. Een vette bek weggespoeld met wat gebockte bieren. Tijd. Wat omstandigheden van invloed hebben (gehad) op het leven dat achter ons ligt. De dalen en de hoogten, de teleurstellingen en de rijkdom van kinderen. Het kinderen hebben gekregen met alle plussen en minnen vandien. Maar ook dat gedeelde verleden wat voorbij komt. Van mensen die… en mensen die slechts een herinnering zijn. Die nooit meer te spreken zijn. En het besef dat ook wij ons dienen te scharen onder het fenomeen van ouderen. Het met pensioen zijn. Of de tijd die nog moet worden overbrugd om in aanmerking te komen voor dat echte moment. Waarop de leeftijd en het aantal maanden nog te gaan zich mogelijk ook nog eens gaan wijzigen. Het paniekvoetbal dat zich bij de pensioenfondsen voordoet. En de ingrepen die dit huidige kabinet mogelijk nog meer van plan is te doen. De overgevulde potten en het grote graaien wat inherent is aan de abstractie van getallen. En ook ons huidig zijn. Waar wij staan en wat wij deden. Wat ons leven op dit moment voor ons betekent. Als individu gezien in het licht van die gemeenschappelijkheid. Dat collectieve dat ik schaar onder de noemer psychiatrie. Want dat juist die richting, die keuze ooit voor een belangrijk deel deelgenoot is geworden van ons leven, ook dat laat zich niet onder stoelen en banken plaatsen. De gekte door het gewone van het bijzondere op te merken en het omgekeerde daarvan. Wij deden toen en wisten op dat moment niet beter. Maar dat wij sporen hebben achter gelaten… ook die overtuiging heb ik vandaag bevestigd gezien. Alleen… waar zijn zij gebleven. Wat is er van onze studenten dan wel leerlingen terecht gekomen”! En wat hebben zij weer doorgegeven dan wel achtergelaten” Waar zijn hun sporen gebleven…”!