't is wat…
RAAD
Ik wist mij
geen raad
en
sloot
mijn ogen
wist ik mij
raad
ik open
en
kijk
aanschouw
de wereld
los
van mij
zie ik
de wereld
verdwaasd
verbaasd
sluit ik
mijn ogen
weet mij
weer raad.
Niet alleen de wereld draait door. Ieder rad draait door.
Het tandrad knarst en draait desondanks door. Zeker het rad van avontuur draait door.
De mens draait door. Ik draai door. De wereld draait door mij door. Ik draai de wereld door.
Het tandrad knarst en draait desondanks door. Zeker het rad van avontuur draait door.
De mens draait door. Ik draai door. De wereld draait door mij door. Ik draai de wereld door.
En dan krijg je bijvoorbeeld gehakt.
Omdat ik niet in de gaten had wie waar met welk rad aan het draaien was.
De vang stond niet vast. De wieken maalden. En de geest liet zich niet gek maken door de molentjes.
Maar de wind ging uit waaien…
Omdat ik niet in de gaten had wie waar met welk rad aan het draaien was.
De vang stond niet vast. De wieken maalden. En de geest liet zich niet gek maken door de molentjes.
Maar de wind ging uit waaien…
Zoals mijn buurjongetje Lukas gisteren ‘Oh Denneboom’ aan het zingen was,
zo was de stem van Wende Snijders in staat om het Waagplein te gaan beroeren.
Als ik haar stem omschrijf als ‘een strot van hier tot Tokyo’ zou ik me goed kunnen voorstellen
dat JU daar een beeld bij krijgt. En dat beeld zou ik JU graag gunnen, ware het niet dat ook
Alkmaar zich in de vaart der volkeren meer profileert.
Van een wat duf, ingeslapen stadje met rechten van reeds lang geleden en sinds 1573
de Spanjool op hol geslagen te hebben, begint het hier zowaar te bruisen.
zo was de stem van Wende Snijders in staat om het Waagplein te gaan beroeren.
Als ik haar stem omschrijf als ‘een strot van hier tot Tokyo’ zou ik me goed kunnen voorstellen
dat JU daar een beeld bij krijgt. En dat beeld zou ik JU graag gunnen, ware het niet dat ook
Alkmaar zich in de vaart der volkeren meer profileert.
Van een wat duf, ingeslapen stadje met rechten van reeds lang geleden en sinds 1573
de Spanjool op hol geslagen te hebben, begint het hier zowaar te bruisen.
Dus heb ik het gewaagd een ander keuze te maken.
Via fragmenten een beeld van Alkmaar te schetsen.
Maar of ik deze fragmenten in een schrijfsel zal gaan plaatsen is nu nog een vraag.
Mogelijk ben ik in staat om hier een tweetal dagen voor uit te trekken.
Om niet alleen mezelf maar vooral JU, als zeer gewenste buitenstaander,
met dit soort triviale zaken lastig te gaan vallen. Noem het desnoods de afleiding.
Noem het het gemak wat ook mij als mens ten dienste staat. Of noem het stomweg niet.
Dan komt het mij niet voor dat ik een aanslag op JU pleeg.
Dan zal het niet zo zijn dat ik enige vorm van aderlating van JU vraag.
Dan is het mijn genoegen wat een bevredigende weg kan inslaan.
Via fragmenten een beeld van Alkmaar te schetsen.
Maar of ik deze fragmenten in een schrijfsel zal gaan plaatsen is nu nog een vraag.
Mogelijk ben ik in staat om hier een tweetal dagen voor uit te trekken.
Om niet alleen mezelf maar vooral JU, als zeer gewenste buitenstaander,
met dit soort triviale zaken lastig te gaan vallen. Noem het desnoods de afleiding.
Noem het het gemak wat ook mij als mens ten dienste staat. Of noem het stomweg niet.
Dan komt het mij niet voor dat ik een aanslag op JU pleeg.
Dan zal het niet zo zijn dat ik enige vorm van aderlating van JU vraag.
Dan is het mijn genoegen wat een bevredigende weg kan inslaan.
En sta ik wederom verbaasd dat die geest van mij kennelijk nog steeds in staat is
andersoortige wegen te bewandelen. Ondanks het feit dat ik ook die andere zaken voorzichtig probeer.
Het eigenlijk ook weer een vorm van vrijen is.
Zoals egels dit doen: heel voorzichtig!
En dit gezegd hebbende geeft het kleur aan wat ik straks met JU hoop te delen.
Fragmenten plaatsen in één geheel maakt de puzzel weer een stuk inzichtelijker.
En of de beelden die zich ontvouwen ook de beelden zijn die ik me voorstel”!
andersoortige wegen te bewandelen. Ondanks het feit dat ik ook die andere zaken voorzichtig probeer.
Het eigenlijk ook weer een vorm van vrijen is.
Zoals egels dit doen: heel voorzichtig!
En dit gezegd hebbende geeft het kleur aan wat ik straks met JU hoop te delen.
Fragmenten plaatsen in één geheel maakt de puzzel weer een stuk inzichtelijker.
En of de beelden die zich ontvouwen ook de beelden zijn die ik me voorstel”!
Kijk uit naar wat dag twee zal brengen. Ook nu weer kan de onthulling ietwat tegenvallen.
Weet dan dat ook dit genoegen geheel de mijne was!
Weet dan dat ook dit genoegen geheel de mijne was!
Gegroet,
Wik.
Wik.
Wende Snijders, nog maar 30 lentes jong en al zoveel bereikt met haar chansons, weet jij ook nu weer prachtig neer te zetten, door haar te vergelijken met het beeld dat je schept van je buurjongetje en zo de lezer weet te beroeren.
Als je haar stem zo omschrijf zijn er geen verdere superlatieven noodzakelijk
Dus je waagt je tot een ander keuze”
Dat deed je toch al vaker…”
Zo niet steeds opnieuw”
En daarop te reageren, voelt zeker niet als een aanslag, eerder een eer, dat je toestaat jouw ruimte te delen
Voel me niet verwonderd dat jouw wezen nog steeds in staat is nieuwe paden te betreden.
Wel raak je me weer precies op dat gevoelige plekje in mijn hart als je dat "voorzichtig proberen" omschrijft als een vorm van vrijen.
Wat weet jij taal toch prachtig te gebruiken!
Welk een kleur aan iets te verbinden!
Woorden als een emotie-schilderij..
Komt dat door dat blad waar je nu lid van bent”
Geloof het niet.. Dit Was en Is jouw manier van spreken en schrijven.. Dit ben jij.. En is fijn om te lezen
Verdere puzzels van beelden kan ik als Niet-Alkmaarder moeilijk met je delen, maar het genoegen van het oplossen van jouw raadsels op zich, is zeker ook de mijne!
"Liefde is behoefte aan liefde.
Ik beantwoord alle liefde.
Alleen de liefde is waar.
Luisteren is liefde.
Goed, ik luister,
want ik heb lief.
Laat mij dan antwoorden,
uit liefde."
Simon Vinkenoog
Ik kan niet wachten. het geschrevene te zien en kijken wat er gebeurd. Met de inleiding heb je in ieder geval mijn aandacht.
EN Wende snijders in alkmaar!
WAUW, heb ik haar reeds gemist of gaat zij nog komen. Zo kom je ze zelden tegen. Wat een passie, wat een talent. Zelfs een interview op rtv nh. al reeds meerdere keren herhaald is een pracht. En wie Au Suivant zo kan zingen moet aanbeden worden.
Ik bid bed bad
en wacht
Maar het gebeurde… reeds!
Wat JU tegoed houd…”!