veran de ring
Noem het inspiratie. Noem het gedachten. Noem het, voor even, een overdenking. Noem het een vorm van kijken.
Noem het zoals het er staat. En laat daar dan weer JUW eigen gedachten mee aan de haal gaan.
Want als je er even de tijd voor neemt is dit een enigszins bizar verhaal. Zoals dit er staat. En toch…
Noem het zoals het er staat. En laat daar dan weer JUW eigen gedachten mee aan de haal gaan.
Want als je er even de tijd voor neemt is dit een enigszins bizar verhaal. Zoals dit er staat. En toch…
Is dit de weg die een lichaam kan gaan bewandelen. Omdat de mate van zorgvuldigheid niet immer aanwezig zal zijn.
Het systeem vloeiend overgaat in de andere systemen en al die systemen op de een of andere manier constant op zoek zijn naar dat evenwicht.
Een biologisch evenwicht. Een statisch evenwicht. De dynamiek van de slinger. De balans.
Ook ik ben mensen tegengekomen die de flarden van hun lichaam en de mate van zijn bij elkaar moesten rapen.
Om nog iets van menselijkheid tentoon te kunnen spreiden. En ik prijs mij gelukkig.
Omdat alles wat zichtbaar kan zijn nog zichtbaar is. Mijn kop met een stuk verruiging. In de vorm van mijn haar.
Mijn baard die ook weer de gelegenheid krijgt om een accent aan te brengen. Anders dan op mijn ID.
Anders ook dan op mijn bijgestelde rijbewijs. Met die code. 100.
Het nummer dat ik had op D & B. Voordat ook dit aan verandering onderhevig was.
Ook ik ben mensen tegengekomen die de flarden van hun lichaam en de mate van zijn bij elkaar moesten rapen.
Om nog iets van menselijkheid tentoon te kunnen spreiden. En ik prijs mij gelukkig.
Omdat alles wat zichtbaar kan zijn nog zichtbaar is. Mijn kop met een stuk verruiging. In de vorm van mijn haar.
Mijn baard die ook weer de gelegenheid krijgt om een accent aan te brengen. Anders dan op mijn ID.
Anders ook dan op mijn bijgestelde rijbewijs. Met die code. 100.
Het nummer dat ik had op D & B. Voordat ook dit aan verandering onderhevig was.
Want het zijn juist die veranderingen die ervoor zorgen dat er weerklank kan gaan plaatsvinden.
Kijk om JU heen en zie de natuur die eigen wetmatigheden volgen.
Ook daar valt niets tegen in te brengen. Gras dat groeit. Bloesem dat door de wijk waait.
Verandert van wit naar bruin. Een mate van overlast kan gaan bezorgen. Of juist in huis wordt gehaald.
Als verlate paastakken. Om vroege pinkstertakken.
Kijk om JU heen en zie de natuur die eigen wetmatigheden volgen.
Ook daar valt niets tegen in te brengen. Gras dat groeit. Bloesem dat door de wijk waait.
Verandert van wit naar bruin. Een mate van overlast kan gaan bezorgen. Of juist in huis wordt gehaald.
Als verlate paastakken. Om vroege pinkstertakken.
Ook daar stroomt lichaamssap. Weelderig voor een deel en op een ander moment die staat van verdorring.
Om het naderend verval te accentueren. Juist die boodschap over te brengen. De stilstand.
Om het naderend verval te accentueren. Juist die boodschap over te brengen. De stilstand.
En het genieten daar dan van.
Juist door de tijd te nemen om die ogenschijnlijke stilstand op JU in te laten werken.
De rust. En de ruimte onder ogen te komen.
In een tijd die zich niet anders laat omschrijven dan de tijd van hiervoor.
Omdat doorgaan en verandering inherent zijn aan elkaar.
Juist door de tijd te nemen om die ogenschijnlijke stilstand op JU in te laten werken.
De rust. En de ruimte onder ogen te komen.
In een tijd die zich niet anders laat omschrijven dan de tijd van hiervoor.
Omdat doorgaan en verandering inherent zijn aan elkaar.
De opmerking die JU maakt als de spiegel JU de tijd voorschotelt.
De rimpels. De plooien. De kleuren. De ongekende littekens.
Van de tijd. Van alles wat het leven JU te bieden had. En waar JU van hebt genoten.
Of de zaken die JU ergens verstopt hebt. Om ze te laten rusten. Of om te vergeten.
De rimpels. De plooien. De kleuren. De ongekende littekens.
Van de tijd. Van alles wat het leven JU te bieden had. En waar JU van hebt genoten.
Of de zaken die JU ergens verstopt hebt. Om ze te laten rusten. Of om te vergeten.
Of om ze te wissen. Ook dat vergt energie.
Ook daar hebben de systemen in JU een rol in gespeeld.
Of spelen daar nog een rol in…
Ook daar hebben de systemen in JU een rol in gespeeld.
Of spelen daar nog een rol in…
Geen berusting. Aanvaarding is een betere duiding. Plaatsing misschien nog wat duidelijker.
Want als de dingen een plekje krijgen ergens in JU komt er, bijna automatisch, weer ruimte.
Want als de dingen een plekje krijgen ergens in JU komt er, bijna automatisch, weer ruimte.
Voor de verandering. Voor de nieuwlichterij. Voor een andere kijk. Op de tijd. Op zijn.
Op alles wat zich voordoet.
In JU. Om JU. Met JU. Door JU. En tussen JU en al dat andere.
JU en anderen. Mooi toch”!
Op alles wat zich voordoet.
In JU. Om JU. Met JU. Door JU. En tussen JU en al dat andere.
JU en anderen. Mooi toch”!
Luister naar de klop, plaats en geniet.
Zo zwaar zullen deze woorden vandaag niet vallen.
Zo zwaar zullen deze woorden vandaag niet vallen.
Het is de Dag van de Verpleging!
KLOP
Verwoeste stad
mijn lichaam
hol orgaan
waarin de leegte
welig tiert
mijn levensstroom
aderen
ophouden te
kloppen
op de toegangsdeur
mijn geest
wordt bruusk
door de laatste
klop
verbroken.
Humor! Humor in de zorg.
Daar zorgt de zorg dan wel weer voor!
soms zoek je iemand om mee te praten, maar vind je je opgenomen.
Weten zij die daar als proffional voor je zouden zorgen niet meer waar de kapitein wijst dat zij moeten gaan.
Kaptein Richtlijn. spreekt een taal, van hoog verheven torent hij boven ons uit met de vraag het voor ons zelf te vertalen. Maakt het dan niets uit.
Houd het dan nooit op.
Wetende dat in naam van de crisis die onze sterrengeleerde ons al reeds eerder bezonder helder onderwees. In een ander licht ons zorg en soberheid voorschoteld. Alsof goede zorg zo veel hoeft te kosten. Daar hoef ik u niets meer over te vertellen. Als u gekeken hebt teminste
Voor ieder een plek een geborgen plek waar veilig naar je om gekeken wordt. Het Halaluja desnoods nog een keer voor je gezongen wordt.
Alles heeft zin is mijn moto.
Alles werkelijk alles heeft zin.
alles wat niet in protocolen te vangen worden kan. niet zo vanzelfsprekend is als de bloedsomloop. die ook al kan je haar omvatten dwars gaat liggen door zomaar een nieuw uitwaaierend vat te doen ontstaan.
Is dit het proces van vergaande globalisering de marktwerking. dat men zo in het nou gedreven wordt dat men zoals men niet meer placht te willen in onze blanke maatschappij, Dat men gaat klitten een stam vormt. Onder het mom.
en dat schiet me ineens te binnen
Heukers aller lande verenigt u.
Is het een door een zieke geest bedacht selectie proces. Waarin de teveel afwijkende lieden gedemoniseerd kunnen worden. Want dat vaatje is nog lang niet leeg. Niet dat ik fan ben voor jomanda.
en in het ergste geval als ondermijning van de wetenschap. wellicht wel de maatschapij.
Het gaat om geld, Veel Geld dat weet die persoon die ook ooit op D&B op de werkvloer ook.
Wist u trouwens dat een grote hoeveelheid geld voor zorg verdwijnt in verbouwing van panden. Ook dat hoef ik u niet meer te vertellen. Bah
weet je ik weet het niet.
Zelf stond ik te pronken met mijn glas geheven en zag vervolgens dat glas terugvloeien naar die eerdere vrom en gleed als fijn zand tussen mijn handen naar omlaag.
’t is gewoon kut…
Al vind ik je dochter geweldig en geeft dat mij moed voor alles waarvan ik weet dat ik het met de mijne fout ga doen. er kunnen soms hele mooie dingen gebeuren.
Hoe is het toch mogelijk dat je het met je schrijven steeds voor elkaar krijgt om het me te doen denken. Overdenken. Herinneren. Voelen. Alsof je me precies op het juiste moment raakt. Met precies dat wat er speelt. Anders natuurlijk, maar toch met zoveel gelijkenissen.
En zie dat. Ik kijk, naar wat zich voordoet, met en in me en al het andere. En dat zien is mooi.
Even stilstaan.. loslaten…daardoor door kunnen gaan op een nieuwe manier, omdat er ruimte voor is gekomen. Omdat andere zaken hun plekje hebben gekregen.
En dan de stilte kunnen vinden om te zien en ervan te genieten.
Wat was jij in hart en nieren Wik”
Voor mij ben je meer filosoof
Of schrijver…alleen al omdat je het zo prachtig weet te verwoorden dat het herkenning geeft.
Het maakt dat ik je teksten voor wil lezen
Wil doorgeven aan de belangrijke mensen om me heen
Omdat ik er zo van smullen kan. En dat dan wil laten meevoelen. Weerklank laten horen van de metamorfoses in mij, in jou en anderen waarvan ik hou.
"Als bloem wil ik weer worden geboren,…
als boom en als gras,
als vis en als hert, als vogel en vlinder.
En uit iedere gedaante zal het verlangen me rukken
en drijven de treden omhoog tot
aan het laatste lijden,
het menselijk lijden."
Hermann Hesse
"Wij worden door het geheim omhooggeheven…
van het helder toverschrift
in welks verband
het oeverloos voortstromende,
het leven
zich tot gelijkenissen spant."
Hermann Hesse