voorvandaag

Gramstorigheid valt mij te verwijten. Vooral wanneer door een foutje een document spontaan verdwijnt. Wanneer het opslaan wordt bedoeld en mijn cursor plotseling op een mogelijkheid tot verwijderen komt te staan. Vooral indien dan ook nog eens die intrigerende vraag omtrent een verandering op het beeldscherm komt te staan. Even heb ik gruwelijk de pest in, om op een ander moment simpelweg mijn schouders op te halen. Want waar de ander geen weet van heeft, zal die ander er ook geen traan om laten. Gelijk het veelvuldig in een mensenleven toegaat, tenminste voor zover ik dit kan overzien. De dingen van de maandag, een doodgewone dag aan het begin van een bijzondere week. Waarin Goede Vrijdag is weggevallen, de zaterdag zich als een boodschappendag zal gaan manifesteren opdat zondag en maandag zich als Paasdagen kunnen gaan gedragen. Waarbij de voorspelbare gourmetschotels vele tafels zullen vullen, de eieren zoek raken of een heel jaar verstoppertje gaan spelen en alle bekoorlijkheden onder de familie waarschijnlijk even onder de tafel verdwijnen. Stel ik me voor. Dus daarom voor vandaag wat meer het accent op de beelden als dat de woorden enige bekoring kunnen uitoefenen…
Doe het er dit keer mee, beelden van Rotterdam spreken immers voor zich…