Waar Piet Bruyn oogt

Geen slakkenrace dit jaar! Wel Monopoly. Wel Golf, een zeer oud balspel wat met een kleine, harde bal en een golfclub van de afslagplaats wordt weggeslagen. In de richting van een met een vlag gemarkeerd punt. Een hole. En als er ergens een gat is, bijvoorbeeld in een emmer, doemt gelijk Harry Belafonte op. Of Dorus. Maar als ik die vlag voor me zie, is daar gelijk de zinsnede: ‘holding the flag, is taking care of the Nation.’ Dan verkeer ik zomaar weer terug in de tijd en doemt Santpoort uit de nevelen op. Dit is echter Alkmaar. Waar de zon niet eens een poging waagt om door het wolkendek heen te dringen. En waar een schrale wind iets lijkt te voorspellen van het jaargetijde dat ons nu te wachten staat. Herfst!
Wanneer de spelletjes weer opgezocht kunnen gaan worden. Roulette, een flipperspel, stratego, zeeslag, 63, hetgeen het Ganzenbord typeert, vier op een rij. Ridderspelen en Overspel door de Belloblazers. Etymologisch verklaard als een samenstelling van het woord ‘over’ in de betekenis van ’te veel of buiten de perken gaand’ en ‘spel’ in de betekenis van geslachtelijke gemeenschap. Het heeft wat weg, maar dan in een totaal andere vergelijking, van wat ooit door ‘Cowboy Gerard’ naar voren kwam toen die een keer in de kerk met een spel kaarten werd betrapt.
Al in 1299 wordt het kaartspel in Itali” genoemd; de oudste vermelding in de Lage Landen dateert uit 1397. De vier groepen symboliseren de vier standen: harten (de geestelijke stand), schoppen (de adel of ridderlijke stand), ruiten (de kooplieden of burgerlijke stand) en klaveren (de boeren). De joker is een Amerikaanse uitvinding uit 1865. Gokken werd door Lodewijk XIV aangemoedigd om vooral grote bedragen te gaan (ver)spelen. Kaartavonden, met de mogelijkheid om zich te ru”neren, kwamen in de mode. Sommigen verspeelden op één avond hun hele bezit. Tegenwoordig kan het echter allemaal digitaal en komt er fysiek niet veel meer voor kijken. Vandaar dat die loopgroep het vanmiddag zo schitterend deed. Maar ook deze ietwat schrale, karige Grote Middagoptocht ging gebukt onder de worsteling die zich de afgelopen zomer voordeed. De 10e loopgroep, als sluitstuk van dit middaggebeuren, waagde zich aan Voetbal: WK 2010. De Oranje gekte die met de staart tussen de benen Nederland verliet: een enkele Spanjaard die met Grote Trots en veel Genoegen de Wereldbeker aan de verzamelde Boeren, Burgers en Buitenlui laat zien. Een afsluitende bestelbus die het ‘El Viva Esp”na’ laat horen…
De mens heeft altijd al gespeeld. Spelen is een natuurlijke behoefte van de mens. Je kunt het zonder hulpmiddelen doen: tikkertje of verstoppertje. Je kunt het ook met attributen doen: in de primitiefste beschavingen met takjes, steentjes en wat er meer direct beschikbaar was; in onze tijd, dankzij Mario, met de meest geavanceerde spelcomputers. Deze optocht had dit keer het ‘spelen’ als onderwerp. Men nam van alles onder de loep: van kinderspelletjes, bordspellen en sport tot spelen in de betekenis van ‘doen alsof’. Vandaar dat ik de Russische Roulette zo node heb gemist…

Slechts een drietal muziekkorpsen verzorgden de muzikale ondersteuning dit keer. Tamboers en pijpers van een doedelzakband, de ‘Knickerbockers’ in hun voorspelbaar en reeds jaren herkenbare uniform (alsof de tijd bij hen letterlijk blijft stilstaan!) en een drumband die, met weinig leden, voor meer dan voldoende geluid zorgdroeg. Dit jaar geen rare muzikanten. Wel klootschieten. Een balsport waarbij deelnemers proberen een bal (de kloot) onderhands zo ver mogelijk te werpen. In Nederland wordt het vooral in Drenthe, Overijssel en in de Achterhoek beoefend. Wat achtergebleven volk zal niet voor niets als Klootjesvolk omschreven worden. Want Klootjesvolk passeerde in deze revue: zatladders waarbij ogen half op de wangen waren behangen, drank wat uit de fles en in de man terechtkwam en een buitenproportionele kinderwagen waar de resten van een tweetal 140 jaar oud bier in terug te vinden waren. Het kon de pret niet drukken en het deed verschillende kansen keren… want wie er ooit zou winnen”!
Een door afwezigheid schitterende AVB gaf meer dan voldoende ruimte aan een uit de hand gelopen skate-baan. En ik heb, eerlijk gezegd, geen flauw idee met welke ‘rooie oortjes’ BurgemeesterPiet vandaag in de Grote Kerk heeft gezeten. Ik zie ook met ontzetting uit als 8 oktober straks op zondag valt: ontzet wat door eerder genoemde burgemeester mogelijk verzet gaat oproepen”!

De man zal ongetwijfeld capaciteiten hebben. Misschien ook wel kwaliteiten. Evengoed is de man in staat alles wat onder de kroonkurk bruist, de kop in te drukken. Geen vier dagen lang durende Oktoberfeesten. Geen gezuip en gebral en de lucht van ‘Bratwurst.’ Geen ‘Darmstadt, een zustergemeente van Alkmaar, wat deze feesten had kunnen opluisteren. Een horecaflottielje wat mogelijk de zeeslag in het Noordhollands Kanaal verliest en ten onder gaat. Maar van alles doet om burgers tegen de haren in te strijken, ondernemers als vrijwilligers te verplichten in de Kazerne te gaan slapen en de vele ramen van de Achterdam te doen sluiten”! Misschien is het dan broodnodig om de spelen uit Alkmaar weg te laten en dat oude nummer van Corry Brokken nog maar eens te gaan draaien: dansen op de tekst en muziek van Edith Piaf waarbij een ‘milord wordt uitgenodigd het gordijn te gaan sluiten.’ In die tekst is echter nog sprake van een ‘moe van het gelukkig zijn’ voordat het gordijn zich sluit!
Dit jaar geen toespraak die recht doet aan de gemiddelde mens. Want waar Mr.Dr. Ernst H.B. het dit jaar af liet weten, was het slechts een simpele Dr. Bitter die zich met zijn gehoor verstond. En waren wij zodanig laat van huis gegaan, dat dit geheel ons werd onthouden. Wij slechts de voorbereidingen troffen van het (groot) Noordhollands Ouderenorkest. En wij niet alleen Dolly (met krukken) en Kees troffen, maar zowaar ook Piet en Wilma waar wij, na afloop van de Grote Middag Optocht, in caf” de Vestibule gevieren heerlijk in de Serre vertoefden. En da’s dan weer eens heerlijk ouderwets. Waar de tijd, op een andere manier, geen vat op weet te krijgen.

Een rondje stad. Dit keer met z’n twee”n. Wederom zichtbare notabelen. Niet alleen door de pakken maar ook door de meer dan voorbeeldige gebitten. De gulle lachen die zij met ‘vrinden en bekenden’ weten te delen. Een heer dit keer, die alle moeite doet om zijn heliumballonnen aan voorbijgangers te slijten. Na een aantal uren slechts een enkele heeft weten te verkopen. Want waar zij vorig jaar niet alleen kleurig waren maar ook schitterden in de zon, bleven dit keer de ballonnen wat kleurloos. De prijzen, nog steeds, schrikbarend zijn: gemiddeld doen deze een 8 euro. Een dansoptreden op het Waagplein: presentatie van dansscholen en dansgroepen. Want ook dat leeft in Alkmaar! Gelijk het Oudhollands Ringsteken.
De zuurkoolmaaltijd. Gezellig eten met z’n allen. Van 17.15 tot 20.30 uur. Alleen voor leden. De kramen en banken die klaarstaan. De lampjes die reeds branden. De sfeer die geproefd wordt en het eten wat ’s middags nog op zich laat wachten. De gesponsorde worst. De vraag of je worst lust” 3 rookworsten voor 6,00 euro. Van slagerij Jeroen de Vries. De 8 oktober rookworst!
Juist dan is Alkmaar toch wel heel aantrekkelijk. Zeker als JU door de stad heenwandelt. En wat rondkijkt. En dit jaar nalaat om hetzelfde van vorig jaar weer vast te gaan leggen. Mogelijk had ik mij nog met het vuurwerk kunnen gaan bezighouden:” edoch wacht mij weer een andere dag.
Misschien spreek ik straks Saskia weer. En mocht dit niet zo zijn: haar woorden!

EMIGRANTENBLUES

waar Nederlanders

samenscholen

Sinterklaas vieren

als waren zij kinderen

in herkansing

oranje in april

pijn doet aan ogen

voeten op klompen dansen

terwijl rood wit blauw

in wind verwaait

2010 Saskia van Leendert

Vandaar vandaag de Emigrantenblues.” Met ‘blomme!’ Juist vanwege al die Burgers, Boeren en Buitenlui!