1 jaar later

Slachtoffer 47-jarige cli”nte
Heerhugowaard – De gisteren bij een ernstig auto-ongeval omgekomen bewoner van Reigersdaal is een 47-jarige vrouw, zo heeft de Heerhugowaardse instelling voor verstandelijk gehandicapten bekendgemaakt.
De vrouw was met drie medebewoners en een begeleidster van Reigersdaal op stap geweest voor een verjaardagsuitje in de eigen auto van de medewerkster. Door nog steeds niet opgehelderde oorzaak belandde de wagen ondersteboven in een sloot langs de Molenweg, niet ver van Reigersdaal.

Je was baldadig en spontaan

Zo plots ben je bij ons weggegaan

Meissie, je blijft voor altijd in ons hart

Lieve, lieve, eigen-wijze-boevige Jacqueline,
Altijd klaar om van het leven te genieten
Knuffelend met je aapje en met ons
19 augustus 2009, deze dag was er één van blijd-
schap en feest, maar dit uitstapje werd het begin
van jouw laatste reis.
Wat zullen we jou missen lieverd!

MONGOLENOGEN

Een grote grijns

op zijn gezicht

verraadt hem,

in dit licht gezien

zijn zijn mongolen

ogen nimmer bedrogen.

Hij leeft, heeft besef

van zijn en ziet de

wereld met gekleurde

ogen twinkelen en

zijn lach komt hortend,

stotend gul afstotend

blijft zijn tong op

mij gericht, ik lach

en knijp mijn ogen dicht.

Het stemt mij stil.
Daarom wel dit gedicht en praatje en laat ik het plaatje na!
Toen…

Bermmonument bij de Molenweg
Heerhugowaard ” Op de plek aan de Molenweg waar precies een jaar geleden een auto in de sloot raakte, verschijnt over zo’n drie maanden een bermmonument. Bij het ongeluk kwamen twee bewoners van Reigersdaal om het leven. Een van de slachtoffers was de veertigjarige Laura Maaks. Zij zat samen met vier anderen in een busje van Reigersdaal. Er was nog een plekje over in de auto, Laura kon mee. De auto raakte de berm, ramde een paal en belandde over de kop in de sloot. Twee dagen na het ongeluk overleed Laura in het ziekenhuis.
Voor de familie is het de tweede keer dat ze een drama met Laura meemaken, schrijft haar moeder in een brief aan de krant. Nog maar een baby’tje loopt Laura een hersenvliesontsteking op vanwege een pokkenvaccinatie. Die prik had ze gezien haar vier maanden nog niet mogen krijgen. Bovendien was ze koortsig. Toen de moeder van Laura er iets over zei tegen de arts, zei hij: ‘ik doe het op mijn manier.’ Twee dagen later belandde Laura in het ziekenhuis en toen was het te laat. Ze liep een hersenbeschadiging op waardoor ze geestelijk niet ouder werd dan anderhalf jaar. Dertien jaar hebben de ouders Laura thuis gehad waarna ze naar Reigersdaal ging. Laura was een ‘knuffelmeisje’, een ‘engeltje’ die iedereen handjes en kusjes gaf, schrijft de nog altijd verdrietige moeder.
Vanwege het ongeluk is er vandaag een herdenkingsdienst bij Riegersdaal voor de slachtoffers en de anderen die het ongeluk ternauwernood hebben overleefd.
Tijd vliedt. Of in dit geval tijd vlood. Want zomaar is het in tijd weer een jaar later. Zomaar zijn er weer 365 dagen gepasseerd. En evenzovele nachten. En wordt er stilgestaan bij een moment uit het verleden. Een monument opgericht. Ter nagedachtenis.
Want de vraag hoe de bestuurder van die auto dit afgelopen jaar geleefd heeft, laat zich ternauwernood raden…
Op de dag ook dat een In Memoriam rechts onderin een pagina siert. Een kop met ‘Bij voorbaat al verdacht’
Prins in Nederland nooit op waarde geschat.” Carlos Hugo van Bourbon-Parma is in Nederland altijd weggezet als een rechtsextremistische dilettant. Hij vertegenwoordigde toen hij in 1964 plotseling opdook aan de zijde van prinses Irene een beweging die tijdens de Spaanse burgeroorlog had gestreden met generaal Franco. Dan maakte hem bij voorbaat verdacht. In 2003 maakt hij, wederom, zijn opwachting als Margarita een boekje opendoet omtrent haar echtgenoot Edwin de Roy van Zuyderwijn. Inmiddels verarmd en bejaard stond hij ongewild in de schijnwerpers van dit door hem geboyotte huwelijk. En de verhalen die dan naar voren komen…

Het blijft een feit: dat er over de doden niets dan goed valt te melden, wordt ook in dit stuk ruw terzijde geschoven!