Hoorn & Blokker

Ben Essing… de achternaam waar ik vandaag niet op kon komen tot…

en dan nu:

het volgende:

30 nov. 2001

VOOR WIK
De eerste keer
Zaten wij iets
anders in elkaar
Zaten wij hier,
Stond jij daar
Zagen wij toen
Een man op sloffen
Identiteit geen benul
Hoorden wij,
Regelmatig gewoon K L O T E
Het lul, zoals de dingen gaan
zoals ze L O P E !
Caffeine bijtanke!
Nicotine behoefte, oftewel R O K E !
Sodemieter jullie allemaal maar op !
Koffietijd
Saamhorigheid
Intramusculair, Subcutaan
welteverstaan
BBBB op pantomime-niveau
Sextalk,
die dingen gaan vooral op VRIJDAG zo !
Lekker ouwenelen, en met
praktijkervaringen niet vervelen
Goede leerzame tijden delen
Een kuukse vent
Identiteit nu wel bekend
Denken wij nu”,
Wat denken wij dan”
Symboliseert hij het denken van
“EEN WIKKERIGE MAN !”
Namens ons Allemaal
Dank je wik, je kan er wat van!
Jacky!

Wel leuk als je bedenkt dat het gisteren G & G dag is Geweest. Nu staat de eerste G voor Geert en de tweede G voor Geurt en waar de een uit Noord Limburg komt vertegenwoordigt de ander het Zuidelijk deel. Althans, dat is wat wij gisteren bedacht hebben. Want een dag met Jan op stap houdt in dat het een en het ander passeert. De wereld, de politiek, het werk, de omstandigheid en niet in de laatste plaats de plek die wij inemen in het totaal der dingen. Noem het desnoods het ‘leven.’ En zolang er leven is, is er dat gesprek. Waardoor wij niet alleen nader tot elkander komen, maar ook de tijd nemen om bij de dingen stil te staan. Waarin werk en voormalig werk, collega’s en intenties elkaar net zo sterk afwisselen als het weer gisteren aan ons voorbij trok. Waar de aangekondigde wolken zich onthielden van een wolkbreuk en er geen spatje regen te ontdekken viel.
Politiek, waar wij ons beiden verre van houden. Hypocrisie wat ook niet aan ons besteed is. En het mogelijke geloof in jezelf wat ook weer een discussie waard is. En de stiltes die zich geregeld voordoen. Zonder dat een woord gewisseld wordt genieten van elkaars gezelschap. De noemer cultuur te snuiven door musea te gaan bezoeken. Van de Stoomtram Hoorn Medemblik. Van het museum van de 20e eeuw. Van het WestFries museum. Met uitzicht op die andere JP. Coen wel te verstaan. De tijd van de VOC waar JPB vrij recent aan refereerde. Voor hij zich terugtrok tussen de schermen. En waarschijnlijk van achter diezelfde schermen een beduidende rol gaat spelen. Of zich schuilhoudt achter Aantjes. Of Bert de Vries dan wel Dries van Agt. Want als 1000 CDA’ers zich keren tegen de PVV moet er toch ergens bij iemand een lichtje gaan branden. Mogelijk niet in de laatste plaats bij Maxime. Al heeft die in een bepaalde mate zijn naam mee. Maxima scheelt slechts een letter. En wie voor een maximum gaat, laat een bepaalde mate van bescheidenheid ongemerkt overgaan in een bepaalde mate van onbescheidenheid. Tenminste dat is wat ik mij, gegeven bepaalde omstandigheden, zou kunnen voorstellen. Want het is mensenwerk dat de slimheid van de ander kan gaan bepalen. Of het is domheid waarmee de schapen zich laten verleiden om de dam over te gaan. De partij is nu bezig te ‘wikken en te wegen over de pro’s en contra’s.’

Wat dan weer een slinger richting Roger Waters naar voren brengt: het nummer ’the pros and cons of hitch hiking part 11.’ Voordat er sprake is van een ‘Perfect Sense’ (Parts 1 & II). Of een miracle wat mij brengt tot een ‘amused to death.’
Gedachten en uitspraken die als een slinger hleurige lampjes door mijn brein dansen. Mogelijk een Brain damage tot gevolg zouden kunnen hebben, ware het niet dat…
Een daggie met Jan op stap. Het brengt je naar iets en het leidt tot iets. Al was het slechts het verhaal wat hierboven in grote lijnen, onnavolgbaar, op deze site te lezen valt. Waar een ander slechts schouderophalend zijn eigen gedachten de vrije loop zou kunnen laten gaan. Dat verhaal. En om nu te zeggen dat de plaatjes navenant zijn…