Charon

‘Je moet’, sprak de man, ‘de mens niet veel gekker maken dan dat’ie van nature is’, en roeide vrolijk verder over de rivier. De Styx, las zijn passagier ergens op een boei. ‘Kan ik nog terug”‘ was zijn benepen vraag. ‘Dat hangt van de autoriteiten af! ‘, kreeg hij ten antwoord. En het was toen dat een verdere discussie in de kiem werd gesmoord, de roeier zijn passagier achterliet en vervolgens een geit, een kool en een wolf van de ene naar de andere oever bracht.

Ze staan weer op, gebedsgenezers en zielenredders, de een onder luide toejuichingen, de ander vergezeld van doodsbedreigingen. De reden” Ronald Plat ziet de dood als een vijand van God, die moet worden overwonnen. Dat denkbeeld wint aan populariteit in sommige Nederlandse Pinksterkerken. Plat werkt in Bennebroek als accountant, maar daarnaast is hij actief als gebedsgenezer. Met zijn ‘Gloriestoel’ trekt hij door winkelcentra. Passanten kunnen in de stoel plaatsnemen, waarna er voor hun kwalen wordt gebeden. “Het aantal genezingen is inmiddels niet meer te tellen”, zegt hij. Opwekking uit de dood is volgens hem een volgende stap. Het heeft dan veel weg van de ‘stap van Plat.’ En ik ga hier niet verkondigen dat dit, naar mijn idee, een platte stap is. Plat’s banier luidt dan ook als volgt: Healing Station. Rugklachten” Depressie” Ziektes” Kwalen” Zorgen” Neem gratis plaats op de stoel! En een eenvoudig klapmodel in het wit, ooit bij Blokker in de aanbieding, geeft die gelegenheid…

Wij waren gisteren in die relatief grote stad van zo’n 800.000 inwoners. En met ons een ongeteld aantal toeristen. Wij vermaakten ons in het Stedelijk. Daar aanschouwden wij kunst. En soms heeft kunst veel weg van vormen van geniale gekte. Of moet je gek zijn om je zo geniaal te kunnen uitdrukken. Mensen van naam hingen, stonden en lagen daar. Soms deed de titel denken aan een niet zichtbare knipoog, aan een vierkant waarbij werd ontkend dat dit een vierkant betrof of dat het doek, terecht, een zwart dan wel een wit vlak diende voor te stellen. Kon mij dat niet bekoren, zoals een ander zich een voorstelling maakt hoe het zou zijn in dat zware vlak op te gaan. Kwam ik op de gedachte van die roeier. Vond ik Charon in deze wel een passende naam. Maar, wie ben ik…”!