doorloop

Het is ook veelal het meer van de omstandigheid wat ervoor kan zorgdragen dat de dingen lopen zoals ze lopen.
Tenzij er sprake is van een vooropgezet plan. Een weloverwogen opzet om daar te komen waar het doel een
belangrijke rol in kan gaan spelen.
Bij mij loopt het momenteel zo dat ik iets tegen kom wat mij als het ware ’triggert’ waardoor er een
mengelmoes kan gaan ontstaan van herinneringen, gedachten, omstandigheden en verre kreten uit
een lang verleden, wat mij op een spoor zet waar ook ik niet van weet hoe dat zal eindigen.
Soms loop ik tegen een stootblok aan, dan weer blijkt dat ik ben afgedwaald op zijsporen en dat ik de keuze heb
om weer op een hoofdspoor terecht te komen of verdwijn ik simpelweg in niemandsland.
Zoals ik gisteren wederom werd be”nvloed door dat voor- en naschrift.
De beheerder, anoniem, welk een belangrijke rol in dit gegeven blijkt te spelen. Iemand die,
niet gekend en schijnbaar onzichtbaar, de regie voert omtrent de lettertjes die de dienst blijken uit te maken.

De ongeschreven en geschreven regels.
De normen die een bepaalde waarde vertegenwoordigen dan wel de waarden die als norm gehanteerd kunnen worden.
De gedachtensporen van anderen die hierdoor weer op de rails worden gezet en, in afwachting van de locomotief,
“f zelf besluiten het spoor op te gaan dan wel aan te koppelen.
En ook dat maakte de bijdrage van gisteren zo bijzonder.
Natuurlijk zal ik niet zonder reden de plaatjes uit de toverdoos hebben gehaald.
Tenslotte is dit voor mij momenteel ook een vorm van bezigheidstherapie en waar werd deze vermetele kunst
niet sterker ge”nthousiasmeerd dan in de instelling”
Hele breipaleizen zagen het levenslicht, hele werkplaatsen werden omgebouwd naar de industrieel
commerci”le kanten van een toeleveringsbedrijf en vele verantwoorde werken kwamen, tegen kostprijs,
in handen van anderen.
Het winkeltje wat opende op de woensdagmiddag, de zaterdagmiddag en waar ook bestellingen
geplaatst konden worden. Waar keramiek een rol in speelde, en speelgoed voor het kleine kind werd verkocht,
in wintermaanden de superlange sjaals geen einde kenden en waar de wol kunstzinnig van breinaalden
was gaan glijden. Het insteken, het omslaan, de doorhalen en het af laten glijden niet alleen een rol speelde
in die breipaleizen maar zich, op een ander plan, ook voordeed op de afdeling.

Want ook daar werd, op die toenmalige toestand door de hulpverlening, op ingestoken, hetgeen kon inhouden
dat de deur achter de betrokkene in het slot moest vallen. Ook daar deden zich zaken voor die noopten om de
betreffende bladzijde zo snel mogelijk om te slaan. Ook daar werd wel eens een nacht doorgehaald als de
toestand dreigde te escaleren om, bij een goede dan wel voorspoedige afloop de hele gebeurtenis van de rug
af te laten glijden. Veelal onder het genot van een drankje, een peukje en vooral veel adrenaline wat de
vrije ruimte verkoos.

Ook daar verkeer ik in mijn gedachten nog weleens. En dan lees ik wat in de krant, of dan komen er opeens
van die schrijnende berichten of haalt het produceren van twintig windjes per dag hetgeen niet abnormaal is,
de voorpagina. Aldus een woordvoerster van www.hetluchtop.nl

Een cartoon met een afbeelding van Balkende:
wapenspreuk van een bekende Zeeuw:
ik modder wat aan en kom boven
met in de linkerhand het Wester Schelde verdrag.

Of een kater voor feestwethouder.
Dat verzin je eigenlijk alleen in Belgi”: de wethouder van Feestelijkheden in het Belgische Oudenaarde
neemt haar werk iets te serieus. Bezoekt jubilarissen, huwelijken en daarna nog enkele feestjes.
Drinkt overal een pintje voor de gezelligheid en rijdt ’s nachts, in gezelschap van een andere wethouder
naar huis. Ramt een tuinhek maar meent dat ze een boomstronk heeft geraakt en rijdt door.
Dan valt de motor stil, ze stapt uit, valt en breekt haar elleboog. Op dat moment stuit zij op de politie…
Komkommertijd. Ook die beleef ik:
THUIS

Verdwijnen is het gegeven
dat de mens steeds
verder voert van de
plek waar hij ooit
vandaan kwam.

Mensen in een
inrichting verdwijnen
niet maar vinden juist
hun plek weer
terug.

De anderen blijven
hun leven lang
aan de zijlijn staan.

Wie is er nu
verder
van huis”

De klank van vandaag is iets anders.

De kleur van buiten is grijs.

Gisteren scheen de zon!