Eifer & getrag

De wereld gaat aan vlijt ten onder, wordt verondersteld. Nu is dat niet meer op mij van toepassing, maar soms zijn er toch momenten waarop ik denk iets met mijn vlijt te moeten doen. Gelijk in het verleden vlijt en gedrag deel uitmaakten van het ultieme lagere school rapport. Vlijt en gedrag en het afkijken wat dan weer haaks op het geheel kwam te staan. Nu zijn leerlingen zo link dat zij inzage kunnen hebben in landelijk vastgestelde schoolexamens waarbij verzegeling en kluizen, handtekeningen voor ontvangst en het ritueel van het toetsmoment in protocollen zijn vastgelegd. De eerste beoordelaar die door een tweede beoordelaar nader wordt bekeken en de zuiverheid waarmee het cijfer kan worden vastgesteld. De opluchting wanneer de hakken voldoende over de sloot zijn gekomen en het bijna van het niet behaald hebben, de vraag naar hoeveel cijfers achter de komma bepalend zijn, de hoop in wanhoop weten om te slaan. Zijn het in de sport duizenden van secondes die de winnaar tekenen, kan het gebeuren dat zakken op 0,043 punt een HAVO diploma door de neus boort. Een gemiddelde van 5, 45714286 maakt exact dat verschil…
Daar gaat het om. De punten. De stof die bewerkt is, voor een belangrijk deel in het geheugen een plaats heeft gekregen en de vraag of diezelfde stof relevant kan zijn voor het pad dat in de toekomst besloten ligt. Het levenspad aan de ene kant en het ontwikkelpad aan de andere. Groter groeien gaat nu eenmaal gepaard met pijn, maar wanneer deze pijn zich in het begin van het pad manifesteert, kan dat levenslang bepalend zijn. En of iemand daarop zit te wachten, ook dat durf ik te betwijfelen. Het zijn nu eenmaal de uitzonderingen op de regels die mensen zouden kunnen veroordelen. Zonder mazzel vaart nu eenmaal niemand wel, zoals er ook altijd mensen zullen zijn bij wie het kruis ternauwernood te dragen valt, getroffen als zij worden door de ene rampspoed na de andere.

En op diezelfde pagina valt te lezen dat Bourgondisch Bergen vier dagen van heerlijke hapjes en drankjes achter de rug heeft. De hapjes en de drankjes ten tijde van een tsunami aan kookboeken. Waarbij titels, in een volstrekt willekeurige volgorde en voorzien van de nodige ISBN nummers, de klant voor een dilemma stellen. De voedselzandloper, terwijl Rudolph De makkelijk maaltijd Kookt, Lekker lang jong, een tweede herziene druk, Plenty in Jeruzalem, Jamie in 15 minuten Delicious, Ottolenghi het kookboek en Veg!. Dan doen Antoinette Hertsenberg, Jacinta Bokma en Mark Bittman nog wat vegetarische gerechten in een boekje en bieden dit geheel in een zak van Selexyz aan, waarbij de nieuwe titels in het niet dreigen te vallen. Een pleidooi voor echt koken aan de keukentafel, het grote wildplukboek en het beste dieet ter wereld voltooien dit keer de cyclus. Want cyclisch leven wij in zekere zin. Veel geheimen worden achter gesloten deuren bewaard en het is slechts onoplettendheid dat de sleutel in verkeerde handen kan vallen. Eiver en getrag, wie weet straks nog hoe je dat schrijven mag…”!