Er was eens…

Voor mij zijn Sinterklaas en Zwarte Piet onlosmakelijk met elkaar verbonden. Ik stam dan ook nog uit het fossiele tijdperk waarin de Staatsmijnen een beduidende rol spelen. Dat roet nog verklaarbaar was. En dat biogas bij boerderijen in sloten te vinden was. Toen de Sint nog met zijn paard over de hoge daken reed, wat tegenwoordig al onmogelijk is geworden door de hoeveelheid zonnepanelen, hindernissen op zijn baan, hordes die genomen dienen te worden. Andere tijden, veranderde kansen. Andere hindernissen en, gelijktijdig, andere mogelijkheden. Omstandigheden die veranderen en tradities die het loodje dreigen te delven. Gelijk in het verleden diezelfde steenkolen werden gedolven en het werken in een kolenmijn ervoor zorgde dat zwart zwart werd. De schoorsteenveger die zijn kundigheid op de schoorstenen losliet, voor gladde kanalen zorgde opdat mijn dinkytoys door die roetsjbaan gleden. Een Coleshijskraan in een verpakking van Endel, een landrover die meeging naar de tandarts en een brandweerwagen die zich kenmerkte door het kleine koperen belletje dat aan de ladder hing. De jaren vijftig: asfalt en hondenpoep als specifieke bijkans symbolische kenmerken…

Er werd niet gesproken over klimaatverandering en iemand die afkomstig was uit Suriname werd, in eerste instantie, als een vreemdeling gezien. Iemand die bewust de keuze maakte om in een overwegend blank land zijn kunde tentoon te spreiden. Zo iemand trof ik op de Lagere school en wat ik daar nog van onthouden heb was die tropische geur die hij met zich meebracht. Veel later bleek het kokosolie te zijn, waar hij zijn haar mee in toom wist te houden. Kokosolie dewelke momenteel het bijzonder goed doet bij mensen die het biologisch dynamische gedachtegoed weten toe te passen. Ontwikkelingen waar ik toen absoluut geen weet van had. Sprookjes van Hans Christian Andersen, van de Gebroeders Grimm en niet te vergeten de Avonturen van Kapitein Rob. Het Parool dat vrij onverveerd was, de leesportefeuille met de ondeugd van De Lach, Robbedoes en Kwabbernoot en de Z van Zwendel…
Kom daar nog eens om en een hartelijk gelach zal je welkom heten. En toen Sinterklaasje eenmaal binnen kwam… een tijd om nooit te vergeten!