GELUK!

Grote kans dat kansen kunnen keren. Een kleine kans dat kansen uit de hand kunnen lopen. Als er dan niemand is die waakzaamheid in zijn visie, missie dan wel rentmeesterschap als aandachtspunt heeft staan, zijn het de banken die opstaan. Banken die ternauwernood overeind zijn gebleven,maar in deze kommervolle tijden niet alleen het gelijk van de hele wereld pretenderen, maar ook kunnen stellen dat het mooi is geweest. De kraan dichtdraaien en hun claim op tafel leggen. Met als gevolg:
een kerst die de gedachte aan kerst volledig doet verdwijnen. Neen, daarvoor in de plaats komt dat andere beeld tevoorschijn: armoede. Klinkklare armoede. En aan het eind van dit geheel wacht mogelijk het spook van de bijstand. Alles waar ooit staat op kon worden gemaakt verdwijnt, met de vaart van een stroomversnelling, gorgelend in het afvoerputje. Als menselijk afval verdwijnen hele gezinnen mee.

Een schets” Neen, dit keer niet. Welingelichte bronnen weten te vertellen dat mijn voormalige werkgever voor een tweede keer in het systeem van groot, groter en het grootst groeien nu weer voor een vergelijkbare situatie staat. Tijdelijke contracten worden niet alleen meer verlengd, maar de deur staat voor de betrokkenen acuut open. Zonder enig egard worden de betrokkenen verzocht het pand te verlaten. Het heeft iets weg van de wijze waarop werknemers in het bedrijfsleven ’s ochtends werd verzocht mee naar het kantoor van de chef te komen, daar te horen kregen dat er niet langer een beroep werd gedaan op hun kennen en kunnen en, onder begeleiding van een veiligheidsmedewerker lopend de straat op werden geschopt. Het staat de aankomende tijd waarschijnlijk nog velen te wachten.

Dat ik geschrokken ben, behoeft geen betoog. Dat het zo uit de hand heeft kunnen lopen, roept vele vraagtekens op. Dat pretenties er niet toe doen, slechts wat woorden op papier, behoeft geen twijfel. Dat de toekomst van grote aantallen mensen geknakt wordt, ook dat behoeft niet nader te worden toegelicht. Dat kinderen in hun eigen wereld verkeren kan ervoor zorgen dat al het verdriet wat deze toestand met zich meebrengt, hen ontgaat. Anders wordt het wanneer er sprake is van een verhuizing. Wanneer de vertrouwde omgeving wordt ingeruild voor een totaal onbekende wereld. De school wordt verlaten. De verenigingen niet meer toegankelijk zijn. En de verwennerij van voorheen door schraalhans wordt onderstreept. Ga daar maar aanstaan!

In Utrecht staat een bijzonder gebouw. Waar, keurig op een rij, muntjes worden geslagen. Voor Honduras. Van een afstand heeft het er veel van dat het gouden muntjes zijn. Maar de hoeveelheid die zich in een drietal geldtellers voordoet, brengen mij aan het twijfelen. Heeft het iets weg van de voormalige Zilvervloot”! Neen, niet bepaald. De goudstaven die daar een rol in speelden ontbreken hier volledig. Dat zou ook te gek zijn. De medewerkers dan werknemers kijken achterom wanneer blijkt dat zij toeschouwers hebben. Even gaat een hand omhoog. Daarna gaat hij met zijn werkzaamheden door. Werk zaam heden. Een woord wat een bepaalde lading met zich meebrengt.
Een lading die ik als volgt wil gaan smoelen. Momenteel is er een tentoonstelling waarbij ook aandacht wordt besteed aan geluk. Onvermijdelijk dat ook daar het woord toekomst een rol in speelt. Wie is niet nieuwsgierig naar zijn of haar toekomst. Dat daarin muntjes een rol kunnen spelen, spreekt bijkans voor zich. Dat daar elementen van de I Tsjing zichtbaar worden…