Herinnert u zich…

Heb jij dat ook weleens” Dat van het voornemen wat je hebt geen moer terechtkomt. Geregeld neem ik mij het een en ander voor en achteraf, wanneer de dag gepasseerd is, blikt er niets van terechtgekomen te zijn. Ik ga niet beweren dat mij dat frustreert, dat ik daarmee de onzinnigheid van mijn bestaan verantwoord, mij bij deze constatering neerleg maar dan nog blijft er dat onbevredigende gevoel over. Waardoor ik me enigszins schaam, de neiging vertoon om bij die pakken neer te gaan zitten en mijn oog richt op de volgende dag. Met hernieuwd elan… hetgeen veelal de dag van daarvoor ten goed laat keren. Het is dan veelal deal eerder geconstateerde chaos die ik weet te bestendigen! Ik ben de man die zich door de vele verleidingen laat afleiden, waar ik terugblikkend, reeds vele malen in mijn leven aan bloot ben gesteld. Hetgeen betrouwbaarheid niet altijd ten goede komt. Kritisch kijken naar mijn eigen handelen gaat gepaard met de nodige vraagtekens. Stenen zijn wel degelijk aan mij besteed, de zonden spreken bijkans voor zich. Echter, er is ook wel degelijk een andere kant aan dit geheel: ik zou liegen als ik stel dat het mij wel degelijk voldoening geeft. Te weten met welke materie ik in het verleden bezig ben geweest, het actualiseren van herinneringen en de vooronderstelling dat ‘alles’ een plaatsje heeft verworven in mijn brein, het wil er niet altijd in laat staan eruit. Gelijktijdig vraag ik me af wat ik er allemaal mee moet.
Ruimte maken, ruimte scheppen en het broodnodige loslaten. Veelal een herhaling van eerder gestelde constateringen, een soort van ‘leitmotiv’ bepalend voor mijn leven. In de wetenschap dat ‘met eeuwigheid als normgegeven, duurt een moment een mensenleven’ geeft dat iets van mijn overdenken weer. De verzamelaar, de houder van dan wel hoeder van, hetgeen mijn plaats en daaraan te koppelen positie nog eens zo meer discutabel maakt. Eigenlijk ook nog eens voor een last op andermans schouders zorg draagt. Want die zadel ik, met mijn verscheiden, met al die ogenschijnlijke rotzooi op. Neen, voor een deel komt mijn voornemen voor vandaag wel uit. Maar blijkt het achteraf niet veel meer te zijn geweest dan een verplaatsing…