ingezonden en ww uitgespreid

Dus noem ik het vandaag als volgt:

ingezonden berichten!

HIER
Kom hier
doof je sigaret
vouw die grijns op
neem je glimlach
je jas en al je kleren
stroop dan je huid af
neem je botten één voor “”n
ja, leg ze daar maar neer
laat je bloed vrijuit stromen
geef dan je hart aan mij
laat me voelen dat het
klopt.

Het copyright berust bij Saskia van Leendert.

De noemer: ‘Wik, ik heb iets voor jou, maar…
thuis openmaken.’ En ik hield mij daaraan. Emigrantenblues en Toegift houdt JU nog tegoed!

Een rondje HeerHugowaard. Wederom naar Huider. Om de directeur/eigenaar te attenderen op de rubriek ‘Kiek.’ In het Alkmaars Weekblad.
Kiekrubriek: foto van Wik
Engelengezicht in Stoomtrein
ALKMAAR ” Fotograaf Wik heeft oog voor detail en haalt met zijn foto’s regelmatig de Kiekrubriek in deze krant. Deze keer spotte hij een engelengezicht tussen de drijfwielen van een stoomtrein op station Heerhugowaard ter gelegenheid van het tienjarig bestaan van Huider. De redactie blijft zoeken naar ‘amateurfotografen’ die het ook leuk vinden om hun foto’s op de website te plaatsen. De mooiste, meest actuele of nieuwswaardige foto’s uit de fotogalerij ‘Kiek’ zetten we wekelijks in de krant. Etc. etc.

niks an de hand
Maar ben koud en moe
Ziek word ik niet… maar mijn bed is te aangenaam
hihi
Dus
CU later!
Knuf
Trudy

Een bagatel. Van het bekende woord bagatelliseren. Peanuts als het ware. Waar dan weer het woord pineut van afgeleid zou kunnen zijn. Als in het volgende:
Lief pineutje!
Een lapjeskat in de lappenmand, daar kan ik me iets bij voorstellen, maar
dat jij die lapjeskat probeert te imiteren…
Van harte ik en xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx!
Lieve Marlies.
Van harte gefeliciteerd met je verjaardag!
Goed om het afgelopen jaar af te sluiten
Een jaar met veel pech en lichamelijk leed.
Op, naar betere tijden!
Gezellige verjaardag en veel liefs van
Mama / XX
En omdat Marlies een dag na Aris (voormalig buurman die ik vandaag sprak)) jarig is, en hij refereerde aan het feit dat Marlies altijd zo vrolijk aan het werk is op de afdeling Geriatrie (maar nu even niet omdat haar schouder de kom heeft verlaten na een handstand op het Bergen aan Zeese strand) nogmaals het gedicht Kopstation (gelijk het aanwezige station in Den Helder dan wel in Den Haag Centraal) en de boodschap die daaronder verscholen gaat…

KOPSTATION

Langzaam loopt hij door de gang

koud, eenzaam en verlaten

zijn oogopslag gaat schuil

zijn gezicht, naar beneden gericht

is bang, zijn houding onverschillig

zijn kwieke pas van vroeger,

kwijt, zelfs zijn herinnering

is er niets meer dat hem spijt.

Toch is er angst, waaronder hij

gebukt gaat, zijn fiere tred

van weleer vergeten, handen

krampachtig in de zakken weggeborgen

is hij gereed voor

de overgang, die te lang

op zich laat wachten, zijn voeten

schuifelen, verlaten gang.

Ingezonden berichten die nu uitgezonden worden, helemaal de wijde wereld in via WWW!