kieklangsherenwegen

Ik kiek”
Ben onderweg. En wat ik kiek daar hecht ik dan een oordeel aan. Soms een grap. Dan weer ernst. Of stomweg een feit. Wat luim desnoods. Een gegeven. Rechts van mij bevindt het zich. In een keurig zwartleren hoesje. Zwart. Een kaart van 1 Gb geeft een zekere potentie aan. En een getal wat wisselt met het moment dat ik kiek. Ik zie het, knip het en het ligt vast. Voor een ander moment. Het moment van de openbaring. In zekere zin: de waarheid.
Mijn waarheid toen ik oog had voor de schoonheid van dat moment. Tot op zekere hoogte.
Soms een krankjorumme waarheid. Of een uit zijn of haar verband gerukte waarheid. Maar altijd weer iets zichtbaars, tenminste”

Voor hen die er oog voor hebben. Anders dien ik het te doen met een omschrijving. Met het oog op morgen leg ik vandaag vast. Met een schuin oog naar gisteren ben ik beelden in mijn geest kwijtgeraakt maar weet ik deze weer op te toveren.
Want tevoorschijn komen is een kwestie van afwachten. Vertrouwen in de wondere wereld van het digitale zijn. Alsof je een virtuele wereld binnenstapt. Een ’third life’ mogelijk, waarbij de dimensies buiten het beeld gaan vloeien” omdat second life al een uit de hand gelopen imaginaire wereld dreigt te zijn.
Of het zijn al weer voorbij is. Omdat andere machten een rol gingen spelen. ‘Money makes the world turn round!’
Kunstenaar.
Iemand die de draak weet te raken door hem te spotten. Met hem te spotten. Met de kijker te gaan spotten.
Oplegger.
Iets waar iemand iets op kan zetten en de inhoud als inhoud slechts inhoud laat zijn. Iets wat van buiten ‘smoelt.’ Wat een discussie op gang kan gaan brengen.
Iets waarbij mogelijke reacties met een schouderophalen worden afgedaan. Maar ook prikkelt. Sleur is. En wat soms vraagt om ook uit dat verband gerukt te worden” Iets anders, iets ‘aars”‘ Wel aardig aards kan zijn.
En ook dat trof ik. Lekker om de week wat mee op te gaan vrolijken. Om de druppeltjes in de plassen te laten voor wat zij zijn: druppelplasjes waar je voeten nat van kunnen worden.

Kijk en geniet en laat de onderstaande tekst lekker voor zichzelf spreken. Ieder de mond vol van kwaliteit doet mij juist voor kwaliteit vrezen”

KWALITEIT

Op zich kent

ieder zijn gelijk

op zich heb ik

daar geen

probleem mee;

op zich dient ieder

overtuigd te zijn

van zijn/haar

kunnen

op zich is kunde

de maatstaf;

zelden

zo’n verzameling

vervreemde

individuen

getroffen.

En de illustraties” Ook deze neigen vandaag weer naar enige willekeur!