Leugenaar

‘Ik lieg niet’, sprak de leugenaar. ‘Maar als ik lieg, is dat een leugen!’ Ik vroeg hem dit keer naar de waarheid. Maar eigenlijk wilde ik weet hebben van zijn waarheid. De waarheid op zich, bestaat nu eenmaal niet. Tenzij er een wetenschappelijke onderbouwing aan ten grondslag ligt. En dan blijft het ook vaak een kwestie van aannames. Maar voordat aannames aangenomen gaan worden, zullen daar weer hypotheses aan vooraf zijn gegaan. Evolutionair kan er sprake van zijn dat de kip er eerder was dan het ei. Dat dinosaurus eieren het gevolg zijn van die uitgestorven diergroep. Dat een gekristalliseerde mammoet uit Siberie mogelijk mammoeten in de toekomst tot gevolg kan gaan hebben. En dat leugenaars, geplaatst op een praatstoel, de hele wereld halve waarheden zullen gaan verkondigen…

18 miljard dient er bezuinigd te gaan worden. De kaasschaaf is afgedankt en de botte bijl heeft gelukkig weer een toekomst gekregen. Dat het snoeien ten koste gaat van de totale gemeenschap danken wij, in bepaalde mate en in zekere zin, an de jaren zeventig. De bloeiperiode voor wat betreft de bomen. Zijn groeiden toen nog verder dan de hemel, Amerika was het grote voorbeeld en het Oostblok hield zich gedeisd achter de muur. Dit jaar zal Roger Waters weer verschillende concerten geven, kruist Oost en West, doorkruist Noord en Zuid en zal delen van The Wall ongetwijfeld ten gehore gaan brengen. Zal zijn verhaal nog eens gaan vertellen, de hoop op een betere toekomst naar voren gaan brengen en een gedeeltelijk licht in deze duisternis gaan verzorgen. Zal waarheden gaan verkondigen. Zal mensen weten te ontroeren. Zal mensen proberen wat bewuster te maken. Door mensen simpelweg samen te brengen. In stadions. Door muziek te laten klinken. Door mensen uit te nodigen massaal mee te zingen. Desnoods door ze massaal samen te laten smelten. Waarbij ieder individu overgaat in het totaal van het geheel. Waardoor die andere uitspraak weer aan waarde wint: het geheel is nu eenmaal meer dan de som der delen.

Een leugenaar. Uitgestorven diergroepen. De verhoudingen tussen Oost en West. Tussen Noord en Zuid. Het samengaan. Het samensmelten. Het in elkaar overgaan desnoods. En dan de noemer van dat geheel en die som. Dat delen. Delen. Alleen de vraag wie met wie deelt en wat te delen valt, laat zich nu wederom raden. Ga ik af op die leugenaar, wordt het lastig. Ga ik af op mezelf, wordt het moeilijk. Ga ik af op politici,laat ik deze vraag aan mij voorbijgaan. En kijkend naar de overheid, wordt het niet zichtbaar. En gaat diezelfde overheid ervan uit dat men zo transparant is als de pest.
De pest is zo goed als uitgestorven: als de pest opnieuw uit zou breken zijn er voldoende middelen om de pest te onderdrukken. Maar als, door diezelfde pest, de pleuris uitbreekt, wordt het een stuk lastiger. Was het alleen maar omtrent de vraag of er sprake is van een droge dan wel een natte pleuris. Dan liever weer die leugenaar aan het woord: ‘gaat u maar rustig slapen, want vadertje Staat zal oever u waken…’ als woorden uit een ander verleden. Waarbij het verband en de context mogelijk wat uit elkaar zijn gedreven.

De vraag waar iets eindigt dan wel iets anders begint, is al eerder verschenen. Geschoten in Rotterdam ter hoogte van Booymans van Beunigen. Booymans en Bezuinigingen, zoals de overheid in al haar laatdunkendheid heeft besloten. Want cultuur kun je nu eenmaal niet eten. Of men zou Wim. T. Schippers nog eens moeten uitnodigen met zijn kunstwerk op herhaling te gaan. Niet de vloer wederom met pindakaas bewerken, maar voor de variatie met aan afgekeurde partij Duopenotti aan de gang te gaan. Waar vuilniszakkan als kunst wordt verheven, kan het haast niet anders dan…
Zaterdagavond! Ja, ja…!