Mijn opa

Het was er het weer voor! De afsluiting van de spetterende optredens in de Alkmaarse Hout. Waar ooit mijn grootvader als plantsoenenbaas bemoeienis mee heeft gehad. Er toen ook een theetuin te vinden was. Een houten paviljoen dat, helaas, de tand des tijds niet heeft doorstaan…
Ik heb vandaag wat geoefend. Met mijn camera. Simpelweg door deze in mijn zak te houden. Tot…
Dat ene moment. Het moment waarop natuur en economie zich in een prent lieten vangen. Dat moment waarop een kader een rol gaat spelen. Niet dat ik dit moment zo bijzonder vind. Het is, simpelweg, een beeldje wat doet denken dan wel herinneren aan de culturele aspecten die zich hier, afgelopen zomer, hebben afgespeeld. En hoewel Ierse muziek aan de Keltische gelieerd is, was het met name het Schotse ruitje dat dit keer mijn oog prikkelde.

En het gegeven dat de zomer voorbij, de herfst een aanvang heeft genomen. Dat de kachel weer brandt, dat de buizen weer van zich laten horen, dat de avond steeds vroeger invalt en dat het dekbed verdikt. De buis voor een zekere behaaglijkheid kan zorgen gelijk de kleurrijke beelden die vandaag op de Pasar Malam. Oosterse sferen en vooral veel kitsch. Hetgeen afbreuk doet. Tenminste aan mijn ogen. Velerlei glimmerdingen. Sjaaltjes en kimono’s in bonte kleuren. Handjes wuivende Boeddhaatjes. Chinese hondjes als marionet. Een podium waar, tussen allerlei andere nummers door, fragmenten van de typische indo-rock te be luisteren valt. En daar tussendoor Jessica. Een nummer van de Almann Brothers Band. Gedateerd weliswaar, maar nog steeds de moeite waard. Zoals ik dat nummer ooit mocht beluisteren op weg naar mijn werk in Castricum. Het toenmalige Duin & Bosch. Waar de kaalslag toe zal slaan. Opdat de maatschappij geintegreerd raakt met de psychiatrie. Weer eens een andere invalshoek…

Herfts. Het seizoen van de vallende bladeren. De herfsttafels die worden opgetuigd in het klaslokaal. Het paddenstoelen zoeken. En de mogelijke weemoed die zich voordoet. In des mensens geest… Wie zal dit zeggen” Laat staan erkennen…”!