'n be VRIJ ding!

Je kunt er geen staat op maken, laat staan een peil op trekken. Het weer. En als ik het weer eens over het weer heb in de relatie tot het bevrijdingsfestival, zou ik de stille hoop willen uitspreken dat de weergoden dit keer goed gemutst zouden zijn. Het blauw van de driekleur wordt gedeeltelijk zichtbaar gemaakt, het wit doet vermoeden dat een witte reus arbeid verricht alleen het grijs laat het rood in rook verdwijnen. Waar wij zeventig jaar geleden werden verlost van die boze geesten uit het oosten, waar wij ons niet altijd de vanzelfsprekendheid van de bevrijding realiseren, wanneer het onweer zich aankondigt en lopers vanuit Wageningen het bevrijdingsvuur lopend naar Alkmaar hebben gebracht,

waar meneer Jansen als voormalige Marinier iets van de symboliek waarmee dit geheel gepaard gaat zichtbaar maakt, waar Hugo Koeman als voorzitter van dit festival ons attendeert dat de verschillende subsidiepotten aan de vooravond van een bodem in zicht staan en Alkmaar wordt geconfronteerd met een begrotingstekort van ruim 14 miljoen euro, waar Peter de (celi)Baat het niet dan schaadt het dit keer wel er goed aan doet om zich achter de schermen te verpozen, zijn ambtenaren niet alleen voor zijn karretje wist te spannen maar hen ook nog de Zwarte Piet heeft toebedeeld (hoewel dat mogelijk ook nog een aan racisme doen denkende vergelijking is), daar maken wij ons op om niet alleen het weer te trotseren, maar ons ook nog eens in de Alkmaarse Hout te gaan verpozen. Om deel te nemen aan dit gebeuren en om letterlijk zichtbaar te maken dat ook wij ons realiseren dat vrijheid niet helemaal die eerdergenoemde vanzelfsprekendheid is. Ik gebruik deze woorden als entree.
En wat het vervolg zal zijn…