OPA deel I

Kijk, Alkmaar heeft een stadsregering. Ogenschijnlijk niets mis mee. Vandaag werd, om maar iets te noemen, voor de zoveelste keer de kaasmarkt geopend. Door het luiden van de bel. Dit keer door de burgemeester van de over te nemen gemeente Graft-De Rijp. Van annexatie kan nu eenmaal geen sprake zijn. Daar ligt het huidige gebeid te ver van de stadsgrenzen af. Even heeft het erom gespannen: ook Zaanstad heeft er alles aan gedaan dit voormalig walvisvaarderdorp onder haar hoede te nemen. Het gemeentehuis verbouwd, de WOZ en de rioolbelasting met elkaar in evenwicht te brengen en ook de burgemeester met pluimen te paaien. Onze eigen burgemeesterPiet wist haar, uiteindelijk, voor zich in te nemen. Ongetwijfeld heeft dit gelegen aan zijn kledij: een bruine regenmantel met een royaal hangende kraag en een hoed die in de verte deed denken aan een remake van Clint Eastwood. For seven dollars more…
Alkmaar. Zich in het verleden profilerend als een stad gericht op de agrarische stand. Een plaats waar zowel boeren, burgers en buitenlui gaarne vertoefden. Momenteel te maken heeft met leegstand. Voor een deel te wijten aan de eigenwijzigheid van een ambtenarenkorps die het beter weet dan middenstanders aan te horen. Door de aantrekkelijkheid beduidend te verminderen. Overstad. Zo heet het vehikel aan de andere kant van het Kanaal. Het groot, groter, grootst wordt nog wel met de mond geroemd, maar de stilte van een winkelcentrum laat niet alleen stemmen verdwalen in de ruimte. Haast vanzelfsprekend praat je daar niet, maar fluister je. De echo laat een enkele hak weerklinken. It’s ging failliet; de Volendammer vishandel, Plus en nog wat andere gelegenheden door faillissement dan wel te hoge kosten, in eenzelfde draaikolk ten onder zijn gegaan, het zij zo.
Alkmaar heeft een burgemeester van Christelijke huize. Op zich niets mis mee. Een deel van zijn wortels liggen echter nog op de Veluwe. Daarnaast een wethouder die de laatste resten van Rita Verdonk tegen uitdroging weet te beschermen: die Trots op Nederland gelijk een ton vertegenwoordigt. Iemand die, in een vorig college, het Medisch Centrum Alkmaar verkwanselt aan Heerhugowaard en er vervolgens Baat bij heeft ook in dit huidig college een rol te kunnen spelen. Neen, zijn naam is niet Judas, eenvoudig weg Pieter. Dat hij de VVD vertegenwoordig, zal geen opzien baren. Jan Nagengast, CDA, heeft ook een bepaalde functie en dan kom ik tot een bijzonder tweetal: Anjo en Victor. Anjo staat voor cultuur die ze zo snel mogelijk de nek omdraait en OPA Victor houdt zich bezig met Economische Zaken. OPA wil investeren in Economie. OPA staat voor Onafhankelijke Partij Alkmaar. In wezen staat Stadsbelang voorop. Want met belangen kan het raar lopen. Zoals uit het volgende kan blijken:
afgelopen vrijdag ging Victor Kloos, wethouder Economische Zaken, zelf winkelen in Overstad. Hij werd aangesproken door een Alkmaarder die een leuk idee had over verkeer. Vlak daarna door een ondernemer die wil investeren in Overstad.”Dat maakt wethouder zijn in deze stad zo leuk, mensen spreken je gemakkelijk aan. Ze verdienen een serieus antwoord op hun ideeen”, aldus Victor Kloos.
OPA zet in op een mooier Overstad. Aan de overkant van de Ringersbrug zal een koopcentrum verschijnen met grotere winkels, als aanvulling op de binnenstad. Op de oude Vegrolocatie komt een megabisocoop met film en ander entertainment. En verder zal er voldoende plek zijn om in Overstad te wonen. “Zo maken we onze stad levendig.”
Klerck, al jaren failliet, laat achter witte platen de oude gevels van Ringers (chocolade) schuilgaan. Leegstand. Wordt nar alle waarschijnlijkheid afgebroken. Ondanks een klein onderzoek van de plaatselijke krant hoe of deze tegen die plannen aankijkt. Niet doen, haalt 80 procent van de meningen. Het heeft er echter alle schijn van dat gelden economie een grotere kans van slagen heeft. Een ‘prijsmepper’ vult tijdelijk de verloren leegte van It’s. Zaken lijken wel gedoemd te mislukken. Het ontbreekt aan iets. Noem het sfeer. Noem het absoluut geen beleving. En dat staat haaks op de knusheid van het centrum. Kleine straatjes, grachten, en de standaard winkels geven, naast voorspelbaarheid, iets van dat oude weer. Een verbouwde V & D, een volgende kledingzaak,een iets andere Cool Cat houden een zekere schijn omhoog. Alkmaar, een agrarisch Centrum. Alkmaar, dat rond zijn ringweg boeren kent. Boeren die met trekkers hun bedrijf proberen te bestendigen. Boeren die straks gedwongen worden andere paden te gaan bewandelen. Boeren die demonstreren. In de Langestraat. Voor het Stadhuis. Waarbij het credo: ‘Indien het Ghemeen U roept, besorght het als Uw eigen’ met voeten getreden wordt. Want de stadregering weet wat er leeft. De stadregering weet ook wat er verkommert. Maar daar schijnt de aandacht niet te liggen. Daar valt weinig op te vestigen. Neen, Alkmaar in de vaart der volkeren… ongetwijfeld in afwachting van andere tijden. Slechte tijden…”!

Morgen deel twee. Misschien maak ik weer eens gebruik van woorden van mijn vriend Ruud. Schmitz in dit geval. Want door elkaar bij Deen te ontmoete, mag ik gebruik maken van zijn pen. Dat deze scherp is, zal niemand verbazen. Dat hij in zestig seconden een punt zet, evenmin!